تخطي إلى المحتوى الرئيسي

حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1577

مساهمون:

ص١٥٧٧
جناب نقل كرده‌اند : حارثه دختر شمعون را كه پادشاه حبشه براي آن جناب فرستاد وسلمى ورضوى وأسلمه وانسه ، وبعضي گفته‌اند كه آن جناب را خواجه‌سرائى بود كه أو را مابور مىگفتند . وامّا خدمتكاران آن جناب از آزادان پس انس بن مالك ، هند دختر خارجه ، اسما دختر خارجه بودند « 1 » . وامّا كاتبان آن جناب : پس حضرت أمير المؤمنين عليه السّلام كاتب وحى بود وغير وحى را نيز مىنوشت ؛ وابىّ بن كعب وزيد بن ثابت گاهى وحى را مىنوشتند ، وزيد وعبد اللّه بن أرقم نامه به پادشاهان مىنوشتند ، وعلاء بن عقبه وعبد اللّه بن أرقم قبالات را مىنوشتند ، وزبير بن عوام وجهم بن صلت كاتب صدقات وزكوات بودند ، وحذيفة كاتب صدقات خرما بود . واز جمله كاتبان آن حضرت اين جماعت را نيز نقل كرده‌اند : عثمان ، خالد بن سعيد ، أبان بن سعيد ، مغيرة بن شعبه ، حصين بن نمير ، علاء بن حضرمي ، شرحبيل بن حسنه ، حنظلة بن ربيع ، عبد اللّه بن سعد بن أبي سرح كه در كتابت وحى خيانت كرد وحضرت أو را لعنت كرد ومرتد شد . از ابن عباس روايت كرده‌اند كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم روزى معاوية را طلبيد كه نامه‌اى بنويسد ، گفتند : طعام مىخورد ؛ پس بار ديگر فرستاد گفتند : هنوز از طعام خوردن فارغ نشده است ؛ حضرت فرمود : خدا هرگز شكمش را سير نگرداند . پس به نفرين آن جناب هميشه به مرض جوع مبتلا بود تا به جهنم واصل شد . ودربان آن جناب انس بن مالك بود . وآن حضرت چند مؤذن داشت : أول - بلال وأو أول كسى بود كه براي رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم اذان گفت . دوم - عمرو بن امّ مكتوم ونام پدرش قيس بود . سوم - زياد بن الحارث . چهارم - أوس بن مغير . پنجم - عبد اللّه بن زيد انصارى . ومنادى آن حضرت أبو طلحه بود .
هامش
( 1 ) . رجوع شود به كتابهاى إعلام الورى 144 - 147 ومناقب ابن شهرآشوب 1 / 205 - 222 .
حياة القلوب ( فارسي ) — صفحة 1577 | العلامة المجلسي