تبارك و تعالى قال : و عزّتي و جلالي و عظمتي و ارتفاع مكاني لا تأكل النفساء يوم تلد الرطب فيكون غلاما إلّا كان حليما ، و إن كانت جارية كانت حليمة « 1 » . يعنى : بايد اول چيزى كه زن نفساء يعنى زنى كه تازه زائيده مىخورد رطب باشد ؛ زيرا كه خداى عزّ و جل به مريم دختر عمران فرمود : و بجنبان به طرف خود شاخهء درخت خرما را تا بيفتد براى تو رطب تازه . گفته شد كه : اى رسول خدا ! اگر فصل رطب نباشد ؟ فرمود : هفت دانه از خرماهاى مدينه ، و اگر آن هم نباشد هفت دانه از خرماى شهرهاى خودتان بخورد ؛ زيرا كه خداى تعالى فرمود : به عزّت و جلال و بزرگى و بلندى مقام خودم سوگند كه نمىخورد زن نفساء رطب را در روزى كه مىزايد مگر اينكه اگر فرزندش پسر باشد عاقل و بردبار مىشود ، و اگر دختر باشد عاقله و بردبار مىشود . حاصل كلام : همينقدر از فضيلت رطب كه در اين كتاب ذكر كردم براى تذكره و تبصره كافى است ، اگر طالبين بيشتر از اين بخواهند آگاه شوند به كتب مبسوطه صحيحه و معتبره رجوع فرمايند . و خواصى كه براى رطب از اخبارى كه ذكر كردم مستفاد مىشود : اول : آنكه خستگى را مىبرد . دوم : آنكه درد را از بدن بيرون مىكند . سوم : آنكه خوردن آن سبب خشنودى خداست . چهارم : آنكه خوردن هر دانهاى از آن حسنه است . پنجم : خوردن آن شيطان را بغضب مىآورد . ششم : آنكه هرگاه زن تازهزا روز اول زائيدن از آن بخورد فرزند او عالم و عاقل
جنة العاصمة ( فارسي ) — صفحة 69
مساهمون: سيد حسن مير جهانى طباطبائى
ص٦٩
هامش
( 1 ) علّامهء مجلسى ، بحار الأنوار ج 66 ص 135 ح 41 .