حديث چهل و هشتم صبر فاطمه بر فقر
علّامه ابو المؤيّد موفّق بن احمد در كتاب مقتل الحسين بسند متّصل از جابر بن عبد اللّه روايت كرده كه گفت :
رأى رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على فاطمة كساء من صوف الإبل و هي تطحن ، فبكى و قال : يا فاطمة ، اصبري على مرارة الدنيا لنعم الآخرة غدا . قال : فنزلت عند ذلك الآية :
وَ لَسَوْف يُعْطِيك رَبُّك فَتَرْضى
« 1 » « 2 » . يعنى : ديد رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله كه بر فاطمه گليمى بود از كركهاى شتر و او آسياب مىكرد ، پس پيغمبر گريه كرد و گفت : اى فاطمه ! صبر كن بر تلخى دنيا براى نعمتهاى فرداى آخرت . جابر گفت : در آن وقت نازل شد آيهء
وَ لَسَوْف يُعْطِيك رَبُّك فَتَرْضى
يعنى : هرآينه بسيار زود باشد كه پروردگار تو بر تو عطا كند تا خشنود شوى . علّامه شيخ شهاب الدين احمد آبشهى در كتاب مستطرف اين حديث را روايت كرده و بجاى « رأى على فاطمة كساء » « دخل عليها و عليها كساء » گفته ، و بدل كلمه « اصبرى » « تجرّعى » « 3 » . و علّامه شيخ شهاب الدين احمد نويرى مصرى در كتاب نهاية الارب حديث را به نحوى كه ذكر شد از جابر روايت كرده مانند صاحب مستطرف و بجاى كلمه « لنعيم الآخرة » « لنعيم الأبد » بدل آورده « 4 » . و علّامه زبيدى حنفى در كتاب إتحاف السادة المتّقين مانند منقول از كتاب
هامش
( 1 ) سوره ضحى : 5 .
( 2 ) خطيب خوارزمى ، مقتل الحسين ص 64 .
( 3 ) شيخ شهاب الدين احمد آبشهى ، مستطرف ج 2 ص 45 .
( 4 ) شيخ شهاب الدين احمد نويرى مصرى ، نهاية الارب ج 5 ص 260 .