ابن بابويه و ديگران از كتب مخالفان روايت كرده‌اند كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : چون روز قيامت شود ، عرش پروردگار عالميان را به هر زينتى مزيّن گردانند ، پس دو منبر از نور بياورند كه طول آنها صد ميل باشد كه هر ميلى ثلث يك فرسخ است ، يكى را در جانب راست عرش گذارند ديگرى را در جانب چپ ، پس جناب امام حسن و امام حسين عليهما السّلام را بياورند ، حسن عليه السّلام بر يكى از آنها بايستد و حسين عليه السّلام بر ديگرى ، حق تعالى عرش خود را به ايشان زينت دهد ، چنانچه زن ، خود را به دو گوشواره زينت مىدهد « 1 » . ايضا از طريق ايشان روايت كرده است كه مردى از اهل عراق به نزد عبد اللّه بن عمر آمد پرسيد كه : اگر پشه را در حالت احرام بكشند چه حكم دارد ؟ گفت : نظر كنيد كه اين مرد آمده است از خون پشه سؤال مىكند و ايشان فرزند حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را شهيد كردند ، من از حضرت رسالت شنيدم كه مىگفت : حسن و حسين دو گل بوستان منند در دنيا « 2 » . محدّثان خاصّه و عامّه به اسانيد متواتره روايت كرده‌اند كه حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : حسن و حسين سيّد جوانان اهل بهشتند « 3 » . در بسيارى از آن روايات مذكور است كه پدر ايشان بهتر است از ايشان « 4 » .