را ميگرفتند و دست و پاى او را قطع ميكردند ، سپس بر تنههاى نخل بدار ميزدند و با اره به دو نيم مىكردند و او اين بلاها را براى اصلاح نفس خود و كفاره گناهش بر خويشتن هموار مينمود . آنگاه اين آيه شريفه را تلاوت فرمود :
أَمْ حَسِبْتُمْ أَنْ تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَ لَمَّا يَأْتِكُمْ مَثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِنْ قَبْلِكُمْ مَسَّتْهُمُ الْبَأْساءُ وَ الضَّرَّاءُ وَ زُلْزِلُوا حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتى نَصْرُ اللَّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ
« 1 » يعنى آيا گمان كردهايد داخل بهشت ميشويد ، و حكايت مردمى كه قبل از شما بودند بشما نرسيده است كه به آنها سختىها و رنجها رسيد و چنان متزلزل شدند كه پيغمبر و آنها كه به او ايمان آوردند ، گفتند چه وقت نصرت خداوند فرا ميرسد ؟ بدانيد كه نصرت خداوند نزديك است .
هم در آن كتاب از ابن فضال و او از ثعلبة بن ميمون نقل كرده كه گفت : امام خود را بشناس . زيرا شناختن او زيانى به تو نميرساند ، خواه دولت حق قبلا پديد آيد يا ظهور آن بتأخير افتد . هر كس امام خود را بشناسد و پيش از اينكه ظهور دولت حق را به بيند جان دهد ، و سپس قائم آل محمد قيام كند ثواب او مانند كسى است كه با قائم در خيمهاش باشد .
و نيز در كتاب مزبور از عبد اللَّه بن عجلان از حضرت صادق روايت كرده كه فرمود : كسى كه عقيده بظهور دولت آل محمد داشته باشد و با اين عقيده پيش از قائم عليه السّلام بميرد ثواب او مثل كسى است كه در ركاب وى كشته شود .
در محاسن برقى از حكم بن عيينه روايت نموده كه گفت : وقتى در جنگ نهروان امير المؤمنين خوارج را بقتل رسانيد ، مردى به خدمت حضرت رسيد حضرت فرمود : قسم بخداوندى كه دانه را شكافت و آدمى را آفريد ، مردمى در اينجا با ما آمدهاند كه هنوز خداوند پدران و نياكان آنها را خلق نكرده است ! آن مرد عرضكرد : مردمى كه هنوز خلق نشدهاند چگونه مىتوانند با ما آمده باشند ؟ ! فرمود :
آرى آنها مردمى هستند كه در آخر الزمان ميباشند و در اين هدف كه ما داريم آنها
هامش
( 1 ) سوره بقره آيهء 210 .