او كامل شود . پس هر چه عثمان بن سعيد از جانب او بشما خبر ميدهد ، بپذيريد . او نمايندهء امام شماست و نيابت بوى تفويض ميگردد .
در حديث ديگر ابو نصر هبة اللَّه بن محمد گفت : قبر عثمان بن سعيد در شارع ميدان ( خيابان ميدان ) سمت غربى بغداد ، در اول محل معروف جنب دروازه « حبله » و مسجد دروازهء طرف راست كسى كه داخل مىشود واقع است ، و قبر در خود قبله مسجد مىباشد .
شيخ طوسى ميگويد : من قبر او را در همين محلى كه ابو نصر هبة اللَّه بن محمد ذكر كرده ديدم ديوارى بر روى قبر بنا كرده بودند كه محراب مسجد هم در آن ديوار بود . از يك قسمت محراب درى به محل قبر كه در جاى تنگ و تاريك واقع بود باز ميشد ما به آنجا ميرفتيم و بطور آشكار زيارت ميكرديم . قبر وى از موقع آمدن من ببغداد يعنى سال 408 تا سنهء 430 و اندى به همين صورت باقى بود بعد از آن رئيس ابو منصور محمد بن فرج آن ديوار را فرو ريخت و قبر را بيرون گذاشت و صندوقى روى آن نهاد . قبر در زير سقفى بود كه هر كس ميخواست وارد ميشد و زيارت ميكرد .
تمام همسايگان محله « 1 » به زيارت او تبرك مىجستند و ميگفتند : او مردى صالح است و گاهى هم ميگويند : وى پسر دايهء امام حسين عليه السّلام است ؛ و حقيقت امر بر آنها پوشيده است ، و تا امروز كه سال 447 است ، به همان حالت مىباشد .
( 2 ) ابو جعفر : محمد بن عثمان عمرى
چون ابو عمر و عثمان بن سعيد رحلت نمود ، پسر او ابو جعفر محمد بن عثمان طبق دستور حضرت امام حسن عسكرى عليه السّلام و نص پدرش عثمان بن سعيد از جانب امام قائم عليه السّلام بجاى پدر نشست .
جماعتى از علماء از ابو القاسم جعفر بن محمد بن قولويه و ابو غالب زرارى و ابو - محمد تلّعكبرى براى من ( شيخ طوسى ) روايت نمودهاند كه همه از محمد بن يعقوب
هامش
( 1 ) اينان همه از اهل تسنن بودهاند .