حارث بن عدى بن سعيد [ 1 ] ( عموزادهء عاص ، كه اسلام آورد و به حبشه هجرت كرد ) .
منبّه بن حجّاج بن عامر بن حذيفة بن سعيد ( كه در بدر كشته شد ) .
نبيه ( برادر حجّاج ) كه در بدر كشته شد .
از بنى جمح بن هصيص :
أميّة بن خلف بن وهب بن حذافة بن جمح ( كه در بدر كشته شد ) .
أبيّ بن خلف ( برادر أميّه كه در جنگ أحد به دست رسول خدا كشته شد ) .
أنيس بن معير بن لوذان بن سعد بن جمح ( برادر أبو محذورهء مؤذن ) كه روز بدر كشته شد .
حارث بن طلاطلهء خزاعى ( كه از مستهزئين بود ، و در مكّه هلاك شد ) .
عدىّ بن حمراء ثقفىّ [ 2 ] .
ابن أصدى هذلى [ 3 ] .
هامش
[ 1 ] - طبقات ، ج 1 ، ص 200 حارث بن قيس بن عدىّ ، پسر غيطله و غيطله مادر او است .
[ 2 ] - ر . ك : جوامع السيره ، ص 52 - 54 .
[ 3 ] - الطبقات الكبرى ، ج 1 ، ص 201 . امتاع الاسماع ، ص 23 ، ابن اسحاق مىنويسد :
كسانى كه رسول خدا را در خانهاش آزار مىدادند عبارت بودند از : أبو لهب ، حكم بن عاص بن أميّه ، عقبة بن ابى معيط ، عدىّ بن حمراء ثقفىّ ، ابن أصدى هذلى ، اينان همسايگان وى بودند ، و از ايشان جز حكم بن ابى العاص كسى اسلام نياورد ، اينان در موقعى كه رسول خدا در حال نماز بود ، زهدان گوسفند بر سر وى مىانداختند ، و يكى از ايشان آن را در ديگ غذاى وى مىانداخت ، تا آنجا كه رسول خدا در موقع نماز در پناه سنگى قرار مىگرفت ، و گاهى آنچه را بر او مىانداختند بر سر چوبى به در خانه مىآورد و آنجا مىايستاد و مىگفت : اى بنى عبد مناف اين چه همسايگى است ؟ ! و سپس آن را در راه مىانداخت ( سيرة النبى ، ج 2 ، ص 25 ) .