سيره معصومان ( فارسي ) — صفحة 411

بدون قرار قبلى به گرد هم جمع مىشوند و يكديگر را هم نمىشناسند . و در روايتى آمده است : خداوند آنها را مانند پاره‌هاى ابر پاييزى « 92 » در مكه گرد آورد . آنها به دنبال يكديگر مىآيند . پنجاه نفر از كوفيان نيز در ميان آنها هستند . در روايت ديگر شمار كوفيان چهارده تن ذكر شده است و نيز روايت شده است كه ميان آنها پنجاه زن ديده مىشوند كه اينان از خواص اصحاب آن حضرت هستند . و در روايت است كه آنان حاكمان زمين و عاملان آن حضرت هستند و خداوند به دست آنان شرق و غرب زمين را مىگشايد . و در روايت ديگرى آمده است : نخست چهل و پنج نفر از نه قبيله روى مىآورند و از يك قبيله يكى و از يك قبيله دو نفر مىآيند و بدين ترتيب تا آنكه چهل و پنج نفر جمع مىشوند . روايت شده است : با او صحيفه‌اى مهر شده است كه در آن شمار ياران و نام آنان و شهرهايشان و طبايع و چهره‌ها و كنيه‌هايشان آمده است . آنان در اطاعت از مهدى سخت كوش و پرتلاشند از هر شهرى گروهى به يارى او مىآيند مگر بصره كه از آن يك نفر هم به يارى او بر نمىخيزد . و نيز روايت شده است كه سه نفر از بصره بيرون مىآيند و چون اين عده بيرون آيند امام زمان ( ع ) كار خود را آغاز مىكند سپس ياران بيشترى به او مىپيوندند تا آنكه شمارشان به ده هزار تن مىرسد . چون اين تعداد ياران جمع شوند آن حضرت با آنان به سوى مكه رهسپار مىشود . اين سپاه را سپاه غضب مىخوانند . از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه فرمود : بيست و هفت نفر از پشت كوفه با قائم ( ع ) خروج مىكنند كه پانزده تن آنان از قوم موسى ( ع ) هستند كه به حق هدايت مىكردند و به حق عدالت به خرج مىدادند و هفت تن از آنان اصحاب كهف هستند و يوشع بن نون و سليمان و ابو دجانه انصارى و مقداد و مالك اشتر نيز در بين آنان هستند . اينان ياوران و حكامان مهدى ( ع ) مىباشند . مؤلف غاية المرام از ابو جعفر محمد بن جرير طبرى در مسند فاطمه به اسناد خود از مسعدة بن صدقه از ابو بصير ، از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه آن حضرت در سخنانى فرمود امير مؤمنان ( ع ) اصحاب قائم ( ع ) و شمار آنها را مىدانست و آنان را به اسم و نام پدر و قبايل و همسران و منازل و مراتبشان مىشناخت . ائمهء ( ع ) ديگر نيز چنين بودند و او بر كاتب چنين املا كرد : اين چيزى است كه رسول خدا ( ع ) بر امير مؤمنان ( ع ) املا كرد و نام مهدى ( ع )