ناترس پر شده و در آنجا مردم براى غيبت كردن و خوردن گوشت اهل حق جمع شدهاند و شراب و مسكرات را توصيف مىكنند ، و ديدى كه آدم مست پيشنماز مردم شده و عقل خود را از دست داده و مردم هم مستى را ننگ نمىشمرند و چون كسى مست شد او را گرامى مىدارند و از وى مىترسند و او را وامىگذارند و حد نمىزنند ، و ديدى كسى كه مال يتيم را مىخورد و در عين حال از شايستگى و خوبى خود دم مىزند و قاضيان به خلاف فرمان خدا ، حكم مىرانند و واليان براى طمع ، خائنان را امين مىشمرند و ميراث را به فاسقان و گستاخان بر خدا مىدهند و آنان نيز اموال را از ايشان مىگيرند و حكام هم آنها را به حال خود مىگذارند تا هر كار كه خواستند با آن مال بكنند ، و ديدى كه بر منبر بر مردم فرمان تقوا مىدهند و گوينده خود به گفتهء خويش عمل نمىكند ، و ديدى كه اوقات نماز را سبك مىشمرند ، و ديدى كه شخص صدقه را به وسيلهء ديگرى صرف مىكند و به خاطر خداوند نمىدهد و بخاطر مردم مىدهد ، و ديدى كه تمام تلاش مردم شكم و عورتهايشان است و از خوردن حرام و يا ارتكاب عمل حرام باك ندارند ، و ديدى كه دنيا به آنها روى آورده و اعلام حق كهنه و مندرس گشته ؛ مراقب باش و از خداوند عز و جل رهايى و رستگارى بطلب . . . .
چهل و هفتم : محنتهاى روزگار و بىوفايى برادران و ستم سلطان و خروج زنديقى از قزوين
شيخ طوسى در غيبت به سند خود از محمد بن حنفيه نقل كرده است كه به دو گفته شد : اين امر ( ظهور قائم ) به طول انجاميد تا كى اين گونه خواهد بود ؟ محمد بن حنفيه سرى تكان داد و گفت : چگونه اين امر به وقوع خواهد پيوست در حالى كه هنوز محنتهاى روزگار و بىوفايى برادران آشكار نگشته و ظلم سلطان به وقوع نپيوسته و زنديق از قزوين برنخاسته است تا پردهها دريده شوند و سينهها كافر گردند و شادى و خوشى از بين برود هر كه از دست اين زنديق بگريزد ، او را مىيابد و هر كه با او جنگ كند ، كشته مىشود و هر كه از او كناره گيرد ، تنگدست شود و هر كه با او همراه شود كافر گردد تا آنكه دو گرينده برخيزند كه يكى بر دينش مىگريد و ديگرى بر دنيايش .
وى همچنين گفت : از پيامبر روايت شده است كه مردى از قزوين خروج خواهد كرد كه همنام پيامبرى است . مردم از مشرك و مؤمن براى رفتن به سوى او شتاب مىورزند و كوهها از ترس پر ( از مردم ) مىشود .
چهل و هشتم : سالهاى فريبكارى
نعمانى به سند خود از امير مؤمنان ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : همانا پيش از ( ظهور ) قائم