فرمان شريعت اسلامى دربارهء پرداختن به علم و نظر و اعمال عقل
( علم ) خداوند متعال مىفرمايد : « آيا كسانى كه مىدانند با كسانى كه نمىدانند ، برابرند . » « 36 » ، « تنها بندگان دانشمند خداوند از او مىترسند . » « 37 » ، « و بيانش مىكنيم براى گروهى كه مىدانند . » « 38 » ، « بدان كه جز خداوند هيچ معبودى نيست . » « 39 » ، « بخوان و پروردگارت گرامىتر است كسى كه به قلم آموخت . به انسان آن چه را كه نمىدانست ياد داد . » « 40 » ، « اين از جمله چيزهايى است كه خداوند به من آموخت . » « 41 » « و بگو پروردگارا مرا دانش بيفزاى . » « 42 » ، « خداى شهادت داد كه معبودى جز او نيست و ملائكه و دانشمندان ( نيز شهادت دادند « 43 » ) . » ، « خداوند مؤمنان شما و كسانى را كه علم و دانش داده شدهاند . . . » « 44 » ، « و جز دانشمندان كسى آن را درنمىيابد . » « 45 » پيغمبر ( ص ) ، صاحب شريعت اسلامى فرموده است : طلب علم بر هر مرد و زن مسلمان واجب است . در پى علم باشيد حتى در چين . فضيلت و برترى دانشمند بر ديگران همچون برترى ماه است بر ديگر ستارگان . آيين اسلام آموختن هر دانش دينى يا فنى يا آن چه كه علم دين بر آن متوقف است را واجب كفايى دانسته است ، و چنانچه در ميان امت كسى باشد كه اين علوم را فراگرفته است و نياز مردم را در دين و دنيايشان برآورده مىسازد ، وجوب فراگيرى آن علوم از عهدهء ديگران ساقط مىشود و به صورت استحباب درمىآيد . ولى اگر كسى نباشد كه نياز مردم را بدين علوم مرتفع سازد بر همگان واجب است كه به يادگيرى آنها همت گمارند و چنانچه در اين خصوص كارى نكنند ، همگى گناهكار و در آخرت سزاوار مجازات و عذاباند .