وَقَبَ
تا آخر سوره ،
و
بِرَبِّ النَّاسِ ، مَلِكِ النَّاسِ
تا آخر .
[ خودم و ( دينم ) و خانوادهام و مالم و فرزندانم و برادرانم و آنچه را كه پروردگارم به من روزى نموده ، و تمام كسانى را كه مسئوليتشان با من است به خداى يكتاى بىنيازى كه نه زايد و نه زائيده شده است و احدى همسر و همتاى او نيست ، و به پروردگارى كه رب فلق است . . . و صاحب و پادشاه و معبود مردم است . . . پناه دادم ] .
بعد از آن بخوان سورهء مباركهء فاتحة الكتاب را تا آخر ، و آيهء كريمهء آية الكرسى را تا
هُمْ فِيها خالِدُونَ
« 1 » و آيهء كريمهء
شَهِدَ اللَّهُ
را كه مشهور به آية الشّهادة است ،
[ شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ وَ أُولُوا الْعِلْمِ قائِماً بِالْقِسْطِ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ * إِنَّ الدِّينَ عِنْدَ اللَّهِ الْإِسْلامُ وَ مَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ وَ مَنْ يَكْفُرْ بِآياتِ اللَّهِ فَإِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسابِ ]
« 2 » .
[ خداوند در حالى كه بر پا دارندهء قسط است و ملائكه و صاحبان دانش شهادت مىدهند كه معبودى جز او نيست ، نيست معبودى جز خداوند عزيز حكيم . به درستى كه دين نزد خداوند ديانت اسلام است ، و اهل كتاب ( در تبعيت از حق ) اختلاف و تفرقه نكردند مگر بعد از آنكه علم ( به ديانت حق ) به آنها داده شده بود و اين اختلاف به جهت ظلم و تجاوزى بود بين آنان ؛ و هر كس كه به آيات و نشانههاى خداوند كافر شود پس بدرستى كه خداوند سريع الحساب است ] .
و آية الملك ،
[ قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ ، تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ ، وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ ، وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ ، وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ ، بِيَدِكَ الْخَيْرُ ، إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ * تُولِجُ اللَّيْلَ فِي النَّهارِ ، وَ تُولِجُ النَّهارَ فِي اللَّيْلِ ، وَ تُخْرِجُ الْحَيَّ مِنَ الْمَيِّتِ ، وَ تُخْرِجُ الْمَيِّتَ مِنَ الْحَيِّ ، وَ تَرْزُقُ مَنْ تَشاءُ بِغَيْرِ حِسابٍ ]
. « 3 »
هامش
( 1 ) سورهء بقره : 2 - آيهء 255 تا 257 .
( 2 ) سورهء آل عمران : 3 - آيهء 18 و 19 .
( 3 ) سورهء آل عمران : 3 - آيهء 26 و 27 .