و نيز حديث « ابو رافع » كه پيامبر ( ص ) فرمود : « پس از من گروهى با « على » مىجنگد ، جهاد با آنها به عنوان يك وظيفهء الهى واجب است و آن كس كه قدرت جهاد با آنها را ندارد ، با زبان و آنكه از اين هم عاجز است ، بايد با قلب خود با آنها جهاد نمايد « 188 » » .
و همچنين حديث « اخضر انصارى » كه مىگويد : پيامبر ( ص ) فرمود : « من بر تنزيل قرآن مىجنگم و « على » بر تأويل آن خواهد جنگيد « 189 » » .
( 40 ) پيامبر ( ص ) فرمود :
« يا علىّ ! اخصمك بالنّبوّة فلا نبوّة بعدى ، و تخصم النّاس بسبع و لا يحاجّك فيها احد من قريش : انت اوّلهم ايمانا باللّه ، و اوفاهم بعهد اللّه ، و اقومهم بامر اللّه ، و اقسمهم بالسّويّة ، و اعدلهم فى الرّعيّة ، و ابصرهم بالقضيّة ، و اعظمهم عند اللّه مزيّة »
( اى على ! امتياز من بر تو به نبوّت است و پس از من ديگر نبوّت و پيامبرى نيست و تو « هفت امتياز » بر مردم دارى : تو نخستين كسى هستى كه به خدا ايمان آوردهاى ، وفادارتر از همه به عهد خدا ، پابرجاتر از همه در اوامر خدا ، مراعاتكنندهتر
هامش
( 188 ) رجوع كنيد به كنز العمال ( متقى هندى ) ج 6 ص 155 ط 1 و مجمع الزوائد ( هيثمى ) ج 9 ص 134 . و اين حديث را در ترجمة الامام على بن ابى طالب از تاريخ دمشق ( ابن عساكر ) ج 3 ص 123 از المعجم الكبير ( طبرانى ) ج 1 ورقهء 51 / أ مخطوط نقل نموده است .
( 189 ) رجوع كنيد به الاصابهء ( ابن حجر عسقلانى ) ج 1 ص 25 و ينابيع المودهء ( قندوزى حنفى ) ص 233 ط اسلامبول