حقشناس
1 - درستى سند اين حديث
1 - در صحّت حديث مزبور همين تو را بس كه اين حديث از طريق افراد موثّق اهل تسنّن ، وارد شده است ، از طريق همان افرادى كه نويسندگان « صحاح ستّة » با كمال آرامش به آنها احتجاج مىكنند و به رواياتشان استدلال مىنمايند . « احمد بن حنبل » در « مسند » اين حديث را از « اسود بن عامر » ، از « شريك » ، از « اعمش » ، از « منهال » ، از « عباد بن عبد اللّه اسدى » به طور مرفوع از « على ( ع ) » نقل نموده است « 92 » . هر كدام از افراد سلسلهء اين « سند » از نظر مخالف ، « حجّت » است ، و همه بدون گفتگو از رجال « كتب صحاح » مىباشند . و « قيسرانى » آنان را در
هامش
( 92 ) مسند ( احمد بن حنبل ) ج 2 ص 165 ح 883 ( با سند حسن ) و ج 2 ص 352 ح 1371 ( با سند صحيح ) ط دار المعارف مصر .