تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 341

مساهمون:

ص٣٤١
آن كه از نظر فكرى يا بدنى يا اقتصادى يا سياسى يا اجتماعى يا اخلاقى بر اثر مظالم ديگران آنچنان ضعيف شده كه قادر به شناسايى حق از باطل نشود و يا اين‌كه با تشخيص عقيدهء صحيح بر اثر ناتوانى جسمى يا ضعف مالى و يا محدوديت كه محيط بر او تحميل كرده قادر به انجام وظايف خود به‌طور كامل نباشد . ( تفسير نمونه ، ج 4 ، ص 9 و 87 )

مستعان

وَ رَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى ما تَصِفُونَ
( انبياء - 112 ) - ياور . خداوند . ( گذرى بر قرآن - ص 111 )

مسجد الحرام ( ح )

فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ
( بقره - 144 ) عبارت مسجد الحرام در قرآن مجيد ( در سورهاى بقره 144 و 149 و 150 و 191 و 270 - مائده 2 - انفال 34 - توبه 7 و 19 و 27 - اسراء - 2 حج 25 - فتح 25 و 27 ) آمده است و بر مكه اطلاق مىشود چه بناى مسجد الحرام بعد ساخته شد . ( اعلام قرآن )

مسجد الاقصى ( اصا )

سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى
( اسراء - 1 ) مراد بيت المقدس مىباشد كه به اعتبار دورى آن از مكه اقصى خوانده شد و به اعتبار آن‌كه بعدا از مساجد بزرگ مسلمانان خواهد بود به عنوان مسجد موصوف گرديد ( و اين خود از معجزات و اخبار غيبيهء قرآن مجيد است ) نام مسجد الاقصى امروزه در مورد دو بناى مقدس و تاريخى به كار برده مىشود . يكى در مورد صخره‌اى كه حرم شريف بر روى آن قرار دارد و ديگر براى اشارت به مسجدى در جنوب قبة الصخره .

مسجد ضرار ( ض )

وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مَسْجِداً ضِراراً وَ كُفْراً وَ تَفْرِيقاً بَيْنَ الْمُؤْمِنِينَ
( توبه - 107 ) مسجدى است كه توسط گروهى از منافقان اهل عقبه ( چون معتب بن قشير ، ثعلبة بن حاطب ، خدام بن خالد ، ابو حبيبة بن ازعر و عبد اللّه بن نبيل ) و به دستور ابو عامر ( براى ضرر زدن به اسلام و براى ايجاد تفرقه و كمينگاهى براى دشمنان اسلام ) به هنگامى كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله براى غزوهء تبوك رفته بودند در مدينه ساخته شد و حضرت بعد از مراجعت گروهى را براى تخريب آن اعزام فرمود .

مسد ( م س )

سورهء تبت را گويند .

مس قرآن ( م س )

لا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
( واقعه - 79 ) رساندن جايى از بدن به خط قرآن . و براساس روايات منقول از معصومين ( عليهم السلام ) با وجود حدث اصغر و حدث اكبر نبايد نوشته‌هاى قرآنى را مس نمود و فقها نيز مس نوشته‌هاى قرآن مجيد را بر آدم بىوضو و محدث حرام فرموده‌اند . و در حرمت مس كتابت قرآن بر شخص محدث و بىوضو انواع كتابت فرق نمىكند كه با قلم يا چاپ يا بريدن ( مانند چوب ) يا كندن ( مانند فلزات و سنگ‌ها و امثال آن ) باشد . و مس جلد قرآن و جاى سفيد قرآن بر شخص محدث كراهت دارد . ( روح البيان ، ص 105 - توضيح المسائل - و . . . )

مسك ( م )

خِتامُهُ مِسْكٌ
( مطففين - 26 ) - در توصيف بهشت است به معنى مشك . عده‌اى
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 341 | محمد يوسف حريرى