تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 175

مساهمون:

ص١٧٥
سوره دو بار بر رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در ( مكه و مدينه ) وحى شد . اين سوره يك نيمه‌اش ثنا مىباشد و يك نيمه دعا . يك نيمه حق ربوبيت است و يك نيمه حق عبوديت ( تفسير ابو الفتوح ، ج 1 ، ص 18 - مجمع البيان ، ج 13 ، ص 213 - حيوة القلوب ، ج 3 ، ص 160 - لغت‌نامه - دائرة المعارف فارسى )

سبعة احرف ( ار )

- نزول قرآن به هفت حرف

سبعة حروف

- نزول قرآن به هفت حرف

سبعهء معلقات

- معلقات

سبعهء معلقه

- معلقات

سبيل اللّه ( س ل لّا )

وَ لا تَقْعُدُوا بِكُلِّ صِراطٍ تُوعِدُونَ وَ تَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ
( اعراف - 86 ) در قرآن مجيد سبيل ( راه ) هاى متعددى به خداوند نسبت داده شده ، مثل قتل فى سبيل اللّه و انفاق فى سبيل اللّه و هجرت فى سبيل اللّه . و سبيل اللّه هر راهى است كه رضاى خدا در آن باشد و يكى از مصارف زكات به موجب قرآن براى سبيل اللّه است .

ستة ايام ( س تّ ة ا ىّ )

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ
( اعراف - 54 ) در قرآن ( در سوره‌هاى اعراف 54 - يونس 3 - هود 7 - فرقان 59 - سجده 4 - ق 38 - حديد 4 ) آمده است كه خدا آسمان‌ها و زمين را در ستة ايام ( شش روز ) آفريد . و غرض از ستة ايام روزهاى معمولى نيست بلكه شش دوران است و احتمال اين‌كه منظور از شش روز ، شش دوره خلقت باشد بعيد نيست ، اما آيا اين شش دوره چگونه بوده است و به چه اعتبارى تقسيم شده است چيزى از آيات و روايات به دست نيامده آنچه به احتمال قوى مىتوان گفت اين است كه شش روز به معناى شش بيست و چهار ساعت نيست ( قاموس قرآن - تفسير نمونه - مجموعهء معارف قرآن ، مجموعه جهان شناسى ، ش 69 ، ص 34 )

سجاوندى كردن ( س و )

1 . آيات قرآن را با طلا و شنگرف نوشتن است ( حجة التفاسير ، تعاليق ، ص 395 ) 2 . علامت سجاوندى را در قرآن به كار بردن . ( لغت‌نامه ) - رموز وقف

سجاوندى وقف

علامت وقف و وصل ( در قرآن ) را گويند كه شيخ عبد اللّه سجاوندى از علماى اهل سنت وضع كرد ( اجود القرائة ، ص 114 ) - رموز وقف

سجده ( س د )

1 . نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء سجده 2 .
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
( فرقان - 64 ) پيشانى بر زمين گذاشتن ( تذلل و خضوع ) و در اسلام سجده بر غير خداوند حرام است .

سجده آدم

وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ
( بقره - 34 ) 1 . سجده براى آدم بود به معنى تعظيم و تكريم .
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 175 | محمد يوسف حريرى