تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 167

مساهمون:

ص١٦٧

ز

ز

- رموز وقف ( 4 )

زبان قرآن

اين كتاب الهى به زبان عربى نازل شده است و از امام صادق عليه السّلام روايت شده كه فرمودند زبان عربى بياموزيد چه اين زبان زبانى است كه خداوند بدان با خلق خود سخن مىگويد .

زبانيه ( ز ى )

سَنَدْعُ الزَّبانِيَةَ
( علق - 18 ) زبانية دوزخ چنان‌كه در قرآن و حديث آمده نوزده ملك‌اند كه دوزخيان را نگهبانى مىكنند مبادا از آن بيرون روند و ديگر اين‌كه مجرمان را به دوزخ افكنند ( معارف و معاريف )

زبور

آتَيْنا داوُدَ زَبُوراً
( نساء ، 162 - اسراء 55 ) از قرآن به دست مىآيد كه زبور نام كتاب آسمانى حضرت داود پيامبر عليه السّلام است . زبور پس از تورات آمد و در ميان تورات فعلى كتابى به نام مزامير ( يا زبور داود ) موجود است . زبور فعلى مورد استناد يهوديان و مسيحيان شامل صد و پنجاه مزمور است ( كه به پنج كتاب تقسيم مىگردد ) و هفتاد و سه مزمور آن را به حضرت داود عليه السّلام نسبت مىدهند و بقيه به اشخاص ديگر يا به مؤلفين مجهول منسوب است . گروهى از مسيحيان معتقدند چون سرودهاى زبور همراه با مزمار ( نى ) خوانده مىشد مزامير نام گرفت و برخى ديگر مزامير را از كلمه عبرى ( به معنى احترام ) مشتق مىدانند .

زخرف

نام سوره‌اى است در قرآن مجيد - سورهء زخرف

زرابى ( ز )

وَ زَرابِيُّ مَبْثُوثَةٌ
( غاشيه - 16 ) - جمع زريبه ( قالى عريض و ريز بافت ) . واژه‌اى است در توصيف بهشت و بيشتر خاورشناسان آن را منشعب از « زيرپايى » پارسى مىدانند . ( بينات - ش 7 - ص 61 و 63 )

زقوم ( ز قّ )

درختى در جهنم . 1 . درختى است كه از قعر جهنم مىرويد .
إِنَّها شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ
( صافات - 64 ) 2 . ميوهء آن گويى سر ديوان است .
فرهنگ اصطلاحات قرآنى ( فارسى ) — صفحة 167 | محمد يوسف حريرى