بايد مشقتها و ناراحتيهائى كه از طرف مردم مىآيد ، و از آزار و اذيت آنها ناراحت نگردد ، و خود را به خداوند نزديك نمايد و از شماتت دشمنان و دوستان و خويشاوندان نهراسد و در راه خدا ثابت بماند هر گاه اين كارها را بكنى درهاى محبت خداوند روى شما گشوده خواهد شد و خداوند نظر لطف به شما خواهد داشت و شما را مورد رحمت و آمرزش خود قرار خواهد داد ، و در اينجا از زمره غافلان بيرون ميگردى و از اسارت شيطان خارج ميشوى اگر خود را پاك سازى در رحمت خداوند را پيدا ميكنى و با گروه پاكان به مقام قرب خدائى ميرسى و راه ورود به مقام كبريايى را بدست مياورى ، خدائى كه بخشنده و آمرزنده مىباشد ، در اين هنگام در بساط خداوندى قرار خواهى گرفت و از كرامتها و نعمتهاى او برخوردار خواهى شد و به فيض كامل خواهى رسيد
145 در قساوت و جدل
1 - يكى از راويان از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند : هر گاه خداوند بندهاى را در اصل خلقت كافر آفريده باشد ، او از دنيا نخواهد رفت مگر اينكه همه كارهاى زشت را در نظر او زيبا جلوه ميدهد و او هم به آنها نزديك ميگردد او مبتلا به تكبر و خودخواهى مىشود و ظلم و ستم مىكند و در نتيجه دلش قساوت پيدا مينمايد و اخلاقش فاسد مىشود و چهرهاش زشت ميگردد ، و فحش مىدهد ، و بىحيائى مىكند و عصمت و عفت را از دست ميدهد هر گاه به اين صفات زشت گرفتار شد پردههايش پاره ميگردد ، مرتكب گناه مىشود ، و به هر فسادى خود را آلوده مىكند ، از اطاعت خداوند دست بر ميدارد ، و با مردم دشمنى مينمايد ، شما از خداوند عافيت بخواهيد و حفظ دين خود را از او طلب كنيد