مشغول دعا شد و او هم آمين مىگفت ، بعد از چند لحظه ابرى آمد و بر آنها سايه افكند ، و آنها زير ابر به راه خود ادامه دادند تا آنگاه كه به دو راهى رسيدند .
در اينجا جوان به طرفى رفت و راهب به طرفى ديگر روان شد ، ابر هم به طرف جوان راه افتاد ، راهب به جوان گفت تو بهتر از من مىباشى اين دعا به خاطر تو مستجاب شد نه به جهت من اينك بگو داستانت چيست ، او هم داستان خود را ذكر كرد ، راهب گفت خداوند گناهان گذشته تو را بخشيد و اكنون متوجه آينده باش .
7 - حمزة بن حمران گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود : رسول خدا در يكى از خطبههاى خود فرمود : اى مردم براى شما راههائى هست كه بايد در آن راهها كام نهيد ، و شما سرانجامى داريد كه بايد به آنجا برسيد .
متوجه باشيد مؤمن بين دو ترس عمل مىكند ، كارهائى كه انجام داده و نمىداند خداوند با او چه خواهد كرد ، و بين آنچه در آينده مىآيد و نمىداند چه خواهد شد اينك مؤمن بايد از دنياى خودش براى خودش بردارد و از دنيا براى آخرتش استفاده كند .
مؤمن بايد در ايام جوانى براى روزگار پيرى ذخيره كند ، و در زندگى براى مرگش چيزهائى فراهم سازد ، به خدائى سوگند كه جان محمد صلى اللَّه عليه و آله در دست او مىباشد بعد از دنيا ديگر مؤاخذهاى نيست بعد از آن يا بهشت است و يا دوزخ .
8 - داود رقى گويد : امام صادق عليه السّلام در تفسير آيه شريفه
« لِمَنْ خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ »
فرمود : هر كس بداند كه خدا مىبيند و مىشنود آنچه را كه انسان بجاى مىآورد ، و همه خير و شر او را مشاهده مىكند ، و اينها موجب شوند كه او از كارهاى زشت دست بر دارد ، اين چنين شخصى از خداوند مىترسد و نفس خود را از هوى نگه مىدارد .
9 - حسن بن ابى ساره گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : مؤمن به حقيقت ايمان نخواهد رسيد مگر اينكه هم خائف باشد و هم اميدوار ، و براى همين خوف و رجاء كار كند .