تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 628

مساهمون:

ص٦٢٨

134 نهى از ستايش

1 - در منهيات حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله آمده : در چهره ستايشگران خاك بپاشيد 2 - در تفسير آيه شريفه
لا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَنْ ظُلِمَ
آمده اگر كسى آمد و در باره تو سخنانى گفت كه در تو وجود نداشت از او قبول نكن و وى را تكذيب نما زيرا او با آن سخنان ناروا بر تو ظلم كرده است 3 - امام صادق عليه السّلام فرمودند بنده‌اى در نزد خداوند به پاكى نميرسد مگر اينكه مدح و ذم مردم در نظر او يكسان باشد ، زيرا كسى كه در نظر خداوند ممدوح مىباشد با مذمت مردم مذموم نميگردد كسى كه در نزد خداوند مذموم مىباشد با مدح و ستايش مردم ممدوح نخواهد شد پس بنا بر اين با مدح كسى خوشحال نباش كه مدح او تو را نزد خداوند مقرب نميكند ، و مقدرات و سرنوشت تو را تغيير نميدهد از مذمت كسى هم محزون مباش زيرا با مذمت اشخاص چيزى از تو كاسته نميگردد و از مقامت كم نميگردد ، و شهادت خداوند براى تو كفايت مىكند ، كسى كه توانائى ندارد مذمت را از خود دور كند و يا مدح را به طرف خود بكشاند چگونه از مدح مردم خوشش مىآيد و يا از مذمت آنان ناراحت ميگردد بايد به مدح و يا ذم مردم كارى نداشته باشى و بايد كارى كنى كه رضايت خدا و مدح او شامل حال تو گردد ، مردم همه از آب پستى خلق شده‌اند ، و فقط كسانى مىتوانند سعادت پيدا كنند كه در كارهاى نيك شتاب داشته باشند خداوند متعال ميفرمايد :
وَ أَنْ لَيْسَ لِلْإِنْسانِ إِلَّا ما سَعى
و نيز فرموده :
وَ لا يَمْلِكُونَ لِأَنْفُسِهِمْ ضَرًّا وَ لا نَفْعاً وَ لا يَمْلِكُونَ مَوْتاً وَ لا حَياةً وَ لا نُشُوراً
مردم توانائى ندارند نفع و ضرر را از خود دور كنند و يا مرگ و زندگى را در اختيار بگيرند ، و يا در قيامت براى خود كارى انجام دهند