فرمود : اى نوف خوشا به حال زاهدان دنيا و راغبان به آخرت آنهائى كه زمين خداوند را براى خود فرش و بستر كردند و خاك را متكا و بالش قرار دادند ، و كتاب خدا را شعار خود و دعا را جامه خويش گرفتند آنها آب را وسيله پاكى براى خود اختيار كردند و مانند مسيح عليه السّلام از دنيا بريدند .
خداوند متعال به عيسى عليه السّلام وحى فرستاد اى عيسى تو بر همان روش نخستين گام بردار تا به پيامبران و مرسلان ملحق گردى به قومت بگو اى كسانى كه با منذرين برادر هستيد وارد خانهاى از خانههاى من نشويد مگر اينكه دلهاى شما پاك باشد . دست آلودگى پيدا نكند ، و ديده خاشع باشند .
من دعاء كسى را كه به يكى از بندگانم ظلم كرده باشد نمىشنوم و كسى كه حقى از من در گردن خود دارد دعاى او را اجابت نمىكنم تا آنگاه كه حق مرا بر گرداند ، اى نوف تا آنجا كه توانائى دارى سعى كن رهبر و شناساننده قومت نباشى و دنبال شعر و شاعرى نروى و ساز و آواز را تعقيب نكنى .
داود پيامبر خداوند در يكى از شبها از اطاق خود بيرون شد و به اطراف آسمان نگاه كرد و گفت : به خداى داود سوگند اكنون ساعتى است كه هر بنده مسلمانى در آن دعا كند و از خداوند خير خود را بخواهد پروردگار به او مىدهد ، مگر اينكه سخنگو و رهبر قومى باشد ، يا دنبال شاعرى برود ، و يا اهل ساز و آواز باشد .
23 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : زهد ثروت بشمار مىرود ، ورع سپرى است كه انسان را از گناه نگه مىدارد ، بهترين زهد آن است كه آن را مخفى بدارى ، زهد بدنها را كهنه مىكند و آرزوها را محدود مىگرداند و مرگ را نزديك مىسازد و آرزوها را دور مىگرداند .
هر كس زهد را بدست آورد بهرهمند مىگردد ، و هر كس از آن محروم شد به سختى گرفتار مىشود و شرفى بالاتر از تقوى نيست و تجارتى بهتر از عمل شايسته نمىباشد ، ورعى مانند توقف در هنگام بروز شبهات نيست ، و زهدى مانند خوددارى از حرام نمىباشد خداوند زهد را در دو كلمه جمع كرده و گفته :
« لِكَيْلا