نرسيديم بهتر است از اينكه به آن برسيم ، هر گاه فرزند آدم به دنيا رسيد از بهره آخرت او كم مىگردد .
44 - امير المؤمنين عليه السّلام در يكى از خطبههاى خود مىفرمايد : دنيا خانهاى است كه با بلا و گرفتارى در هم آميخته است و با مكر و فريب و نيرنگ شناخته شده حالات آن ثابت نمىماند و ساكنان آن سالم نخواهند ماند .
جهان حالات مختلف و متفاوتى دارد و تغييرات و تحولاتى در آن پديد مىآيد ، زندگى در دنيا ناپسند و آسايش در آن جا وجود ندارد ، اهل دنيا همواره گرفتار تيرهاى معصيت مىباشند ، دنيا تيرها را بر آنها فرود مىآورده و با مرگ آنها را از پا در مىآورد .
اى بندگان خدا بدانيد كه شما و آنچه در اين دنيا داريد و حوادثى كه بر شما مىگذرد همان مسائلى مىباشد كه بر گذشتگان شما هم گذشته است و آنها هم مانند شما در اين دنيا زندگى مىكردند و عمر آنها هم از شما طولانىتر و شهرهاى آنها آبادتر و آثارشان عميقتر بود .
آنها شب را به روز آوردند و ناگهان صداهايشان خاموش گرديد و بادهاى آنها و شوكت و اقتدارشان از حركت باز ايستاد ، بدنهاى آنها پوسيد و خانههاى آنان خالى گرديد و نشانهها پاك شد و ديگر اثرى از آنها ديده نمىشود .
آنها بعد از اينكه در كاخهاى محكم و استوار و فرشهاى نرم و اسباب و وسائل آماده و منازل مجلل و با شكوه زندگى كردند به گورها منتقل شدند و در ميان سنگها و خاكها قرار گرفتند كه هر لحظه بيم فرو ريختن آن مىرود .
آن گورها به هم نزديك مىباشند ولى ساكنان آنها از هم دور هستند ، آنها در جايى زندگى مىكنند كه وحشت بر آنجا سايه افكنده است ، آنها با اينكه فارغ از هر كارى مىباشند ولى به خود مشغول هستند .
آنها به اين خانهها انسى ندارند و با همسايهها رفت و آمد نمىكنند با اينكه نزديك هم مىباشند و خانهها به هم متصل مىباشد ، چگونه آنان به زيارت يك ديگر بروند در صورتى كه بدنهاى آنها پوسيده شده و خاك و سنگ آنها را در خود حل
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 517
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٥١٧