بر ديگران فضيلتى ندارند فضيلت فقط به تواضع مىباشد ، كرامتى جز تقوى نيست ، عملى بدون نيت درست نمىباشد ، و عبادتى بدون درك ارزش ندارد ، مبغوضترين مردم كسى است كه خود را پيرو يك امام بداند ولى عمل او را انجام ندهد .
12 - جعفر بن ابراهيم از امام رضا عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : هنگامى كه روز قيامت فرا رسد مؤمن را در مقابل خداوند قرار مىدهند ، و او خود به حساب و كتاب او مىرسد ، نامه عمل او را به دستش مىدهند و او در آن مىنگرد .
هنگامى كه متوجه گناهانش مىگردد ، چهرهاش تغيير مىكند و بدنش مىلرزد و جانش درهم مىريزد ، بعد از آن متوجه كارهاى نيكش مىشود ، در اينجا خوشحال مىشود ، و خوشحال مىگردد و روحش شادمان مىشود .
بعد از آن متوجه پاداشهائى مىگردد كه خداوند براى او مهيا كرده است ، در اين جا بسيار خوشحال مىشود ، سپس خداوند به فرشتگان امر مىكند برويد صحيفه اعمالى كه آنها را مورد عمل قرار ندادهاند بياوريد .
هنگامى كه فرشتگان آن نامهها را به نظر آنها مىرسانند مىگويند بار خدايا خود مىدانيد كه ما اين اعمال را انجام ندادهايم ، خداوند مىفرمايد : شما راست مىگوئيد ولى چون شما نيت كرديد آن كارها را بكنيد ما هم آن اعمال را در نامه اعمال شما نوشتيم و اينك ثواب آنها را به شما مىدهيم .
13 - يونس بن ظبيان گويد : امام جعفر صادق عليه السّلام فرمود : مردم خداوند را بر سه وجه عبادت مىكنند ، گروهى براى رسيدن به ثواب خدا را عبادت مىكنند اين را عبادت طمع و حرص مىگويند ، گروهى ديگر براى ترس عبادت مىنمايند و اين نوع عبادت بردگان است .
اما من خداوند را براى اينكه او را دوست مىدارم عبادت مىكنم ، اين را عبادت بزرگان و كريمان گويند و همين عبادت است كه خداوند مىفرمايد
« وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ »
اين گونه عبادتكنندگان از وحشت روز قيامت در آسايش مىباشند .