39 - جراح از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه در تفسير آيه شريفه
فَمَنْ كانَ يَرْجُوا لِقاءَ رَبِّهِ
. . .
أَحَداً
فرمودند : كسى كه كار نيكى مىكند و رضايت خداوند را در نظر نمىگيرد و مىخواهد به اين وسيله آبروئى در ميان مردم پيدا كند اين مرد در عبادت خدا مشرك مىشود .
40 - على بن سالم از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه خداوند فرمود : من بهترين شريك مىباشم ، هر كس در كارهاى خود براى من شريكى قرار دهد آن را نخواهم پذيرفت من آن اعمالى را خواهم پذيرفت كه خالص باشد .
41 - زراره و حمران از امام باقر و صادق عليهما السّلام روايت مىكنند كه فرمودند : اگر بندهاى عملى انجام دهد و مقصودش خدا و آخرت باشد ولى بعد از آن بخواهد مردم هم از آن خوششان بيايد اين شخص مشرك به حساب مىآيد .
42 - ابو بصير گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمودند : بندهاى را روز قيامت مىآورند ، كه نماز گزارده است ، گويد : بار خدايا من براى رضاى تو نماز گزاردهام ، به او مىگويند خير تو براى اينكه گفته شود خوب نماز گزاردهاى نماز مىخواندى در اين هنگام امر مىشود او را به طرف دوزخ هدايت كنيد .
بعد از اين بندهاى ديگر را حاضر مىكنند كه قرآن ياد گرفته است او مىگويد :
بار خدايا من براى رضاى تو قرآن را فرا گرفتم ، گفته مىشود آرى تو قرآن ياد گرفتى بگويند او خوش صدا مىباشد ، در اين جا فرمان مىرسد او را هم به طرف دوزخ ببريد .
بار ديگر بندهاى ديگر مىآورند كه جهاد كرده است ، او مىگويد : بار خدايا من براى رضاى تو به جهاد رفتهام به او مىگويند : خير تو به جهاد رفتى تا بگويند فلان كس شجاع مىباشد در اين جا امر مىآيد او را هم به طرف دوزخ هدايت كنيد .
سپس بندهاى ديگر را حاضر مىكنند كه مال خود را در راه خداوند متعال انفاق كرده است ، او مىگويد : بار خدايا من اموال خود را در راه تو انفاق كردم ، به او هم مىگويند خير تو در انفاق خود نظر داشتى كه مردم بگويند او چه اندازه سخاوت دارد ، فرمان مىآيد او را هم وارد آتش كنيد .