هميشه محزون است ، سفيه و بىعقل مىباشد ، حيا ندارد ، گناهان را كوچك مىشمارد ، بزرگان دين را سبك مىكند ، مصائب دينى را كوچك مىداند .
منافق تكبر مىكند و فخر مىفروشد ، انتظار دارد مردم او را ستايش كنند ، حسد مىورزد و آخرت را فداى دنيا مىكند ، كارهاى بد را بر كارهاى نيك ترجيح مىدهد ، در سخنچينى اصرار مىورزد ، لهويات را دوست مىدارد ، به فاسقان و ظالمان كمك مىكند ، از كارهاى نيك تخلف مىنمايد و نيكوكاران را تقبيح مىكند .
منافق همه كارهاى زشت خود را زيبا جلوه مىدهد و اگر ديگران كار نيكى بكنند آنها را زشت نشان مىدهد و مانند اين اعمال كه بسيار زياد مىباشد ، خداوند متعال در قرآن مجيد در موارد متعدد منافقان را وصف كرده است و گفته :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلى حَرْفٍ فَإِنْ أَصابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلى وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيا وَ الْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ
، در جاى ديگر فرموده :
وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَ بِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَ ما هُمْ بِمُؤْمِنِينَ
.
گروهى از مردم خداوند را بطور كجى و انحراف عبادت مىكنند ، اگر نيكى به آنها برسد ، اطمينان پيدا مىكنند و اگر گرفتار فتنه و مشكلى شدند چهره در هم مىكشند ، اين گونه مردم در دنيا و آخرت زيان مىنمايند و اين يك زيان روشنى است و گروهى ديگر مىباشند كه مىگويند ما به خدا و روز آخرت مؤمن هستيم ، ولى آنها ايمان ندارند .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : منافق هر گاه وعده دهد خلف وعده مىكند و هر گاه كارى بكند آن را فاش مىسازد و هر گاه لب به سخن گشايد دروغ مىگويد و هر گاه به او امانتى بسپارى خيانت مىكند ، هر گاه روزى به او برسد طغيان مىكند و هر گاه از روزى منع گردد دلش مىگيرد .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : هر كس باطنش با ظاهرش مخالفت كرد او منافق مىباشد هر كس مىخواهد باشد و هر جا باشد و در هر زمينى كه بخواهد زندگى كند و در هر مقامى كه مىخواهد باشد .