هر كس براى خود امامى برگزيند كه خداوند او را به عنوان امامت معين نكرده است كسى كه امامت امامى را كه خداوند او را به عنوان امام معين كرده انكار نمايد و كسى كه گمان كند آنها در اسلام سهمى دارند .
3 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : ناصبى آن نيست كه ما خاندان را دشمن بدارد ، شما كسى را مشاهده نمىكنيد كه بگويد من محمد و آل محمد را دشمن مىدارم ، ناصبى كسى است كه شما را دشمن مىدارد و مىداند كه شما ما را دوست داريد و از شيعيان ما بشمار مىرويد .
4 - على بن سليمان در يك حديث از على عليه السّلام روايت مىكند كه فرمودند :
مرجئه كور محشور مىشوند و امام آنها هم از آنها كورتر مىباشد گروهى از غير مسلمانان روز قيامت هنگامى كه آنها را مشاهده كنند مىگويند امت محمد كور هستند ، من به آنها مىگويم اينها امت محمد نيستند ، زيرا آنها در دين تغييراتى دادند و لذا صورت آنها تغيير كرده است .
5 - سعيد بن سعيد گويد : از امام ابو الحسن شنيدم فرمود : خداوند در هنگام نماز اين مردم را لعنت مىكند ، گفتم چرا قربانت گردم ، فرمود : براى اينكه آنها حق ما را انكار كردند و ما را تكذيب نمودند .
6 - محمد بن حمران گويد : امام صادق عليه السّلام به حمران فرمودند : ميزان ، ميزان حمران است ، شما عقائد حمران را ميزان قرار دهيد ، و هر كس با آن مخالفت كرد كافر است ، حمران گفت : اگر علوى و فاطمى هم باشد ، فرمود : آرى اگر محمدى و علوى و فاطمى هم باشد .
7 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : بين شما و مخالفان فقط اندازه و ميزانى هست ، هر كس از آن حدود تجاوز كرد از او بيزارى بجوئيد اگر چه او از اولاد على و فاطمه باشد .
8 - مفضل بن عمر گويد : امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت مىكند كه فرمودند : خداوند متعال على عليه السّلام را بين خود و مردم نشانه قرار داده است و هر كس از او پيروى كند مؤمن است و هر كس با او مخالفت كند و حقش را انكار
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 378
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٧٨