تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 344

مساهمون:

ص٣٤٤
آلش دشمن مىباشند مال و اولاد عطا كن . روايت شده كه نگهبان گوسفندان ابو ذر به او گفت : گوسفندان زياد شده‌اند و زاد و ولد نموده‌اند ، ابو ذر گفت : مرا به زيادى گوسفندان بشارت مىدهيد ، هر چه باشد و زندگى را كفايت كند بهتر است از اينكه زياد گردد و مشغول كند . 21 - عطيه برادر ابو العرام گويد : از امام باقر عليه السّلام شنيدم فرمودند : ما دنيا را دوست مىداريم ولى اگر به آن نرسيديم براى ما بهتر است ، هر كس در دنيا مال‌دار شد بهره‌اش در آخرت كم مىشود ، شيعيان ما بيش از صد و يا پنجاه و يا چهل ندارند و اگر بخواهم مىگويم سى تا ، و هيچ مردى نمىتواند بيش از ده هزار از حلال پيدا كند . 22 - امام صادق فرمود : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : فقر براى مؤمن بهتر از توانگرى مىباشد ، مكر كسى كه بارى از دوش ديگرى بردارد و يا به مصيبت ديده‌اى كمك كند رسول خدا فرمود : فقير و غنى روز قيامت آرزو مىكند كاش بيش از احتياج نداشت . 23 - ابراهيم بن عمر گويد : امام صادق عليه السّلام فرمودند : خداوند اگر به بنده سى هزار بدهد اراده خير به او نكرده است و فرمود مردى به اندازه ده هزار از حلال بيشتر توانائى ندارد جمع كند ، آرى خداوند آن را براى مردمانى جمع مىكند كه به خويشاوندان برسند و عمل صالح انجام دهند ، و گاهى خداوند دنيا و آخرت را براى افرادى جمع مىكند . 24 - مفضل گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : مال چهار هزار مىباشد و دوازده هزار كنز به حساب مىآيد ، و كسى توانايى ندارد بيست هزار از حلال جمع كند ، و كسى كه سى هزار داشته باشد هلاك مىگردد ، و از شيعيان ما كسى نمىتواند صد هزار مالك شود . 25 - اسحاق بن عمار گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمودند : كسى كه در دنيا مال زيادى داشته باشد و بعد وارد بهشت گردد بهره‌اش در آن جا كم خواهد بود .