باز دارد .
77 - محمد بن مسلم گويد : امام باقر عليه السّلام فرمودند : خداوند دنيا را به دوست و دشمن مىدهد ولى آخرت را فقط به دوستان خود مىدهد ، مؤمن از خداوند جايى در زمين به اندازه تازيانه مىخواهد ولى خداوند به او نمىدهد .
اما مؤمن در آخرت هر چه از خداوند بخواهد به او عطا مىكند ، و كافر هم هر چه در دنيا از خداوند بخواهد خداوند به او مىدهد ، اما اگر جاى تازيانهاى در آخرت بخواهد به او نمىدهد .
78 - حمران گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : دنيا به نيكوكار و بد كار داده مىشود ولى دين فقط به خواص عنايت مىگردد .
79 - عبد اللَّه بن سنان گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : فقر يكى از گنجينههاى خداوند مىباشد كه آن را فقط به دوستان مؤمن خود مىدهد ، و بعد فرمودند خداوند دنيا را به دوستان و دشمنان خود مىدهد ولى دين را فقط به دوستان عطا مىكند .
80 - رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : اگر سه چيز در فرزند آدم نبود چيزى سر او را پائين نمىآورد ، بيمارى ، مرگ ، و فقر و همه اينها در انسان هست ولى با همه اينها او متجاوز مىباشد .
81 - رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمودند : توانگرى در غربت وطن به حساب مىآيد ولى فقر در وطن غربت مىباشد .
على عليه السّلام فرمودند فقر آدم باهوش را لال مىكند و برهانش را از وى مىگيرد ، و آدم نيازمند در شهرش غريب است .
على عليه السّلام به فرزندش محمد گفت : اى فرزند مىترسم به فقر مبتلا گردى و به خداوند پناه بر از اين كه فقير گردى ، و بدان فقر در دين نقصان مىآورد ، و عقل را از كار مىاندازد و آدمى را به دشمنى واميدارد .
على عليه السّلام فرمودند : عفت براى فقير موجب زينت است ، و شكر و سپاس به توانگر زينت مىبخشد .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 336
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٣٦