رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله خودش از آنها سرپرستى مىكرد و گاهى براى آنها غذا مىآورد و آنها به محضر آن جناب رفت و آمد مىكردند ، رسول اكرم با آنها مىنشست و به سخن گفتن مشغول مىشد و با آنها انس مىگرفت .
گاهى بعضى از اصحاب كه از توانگران و افراد مرفه بودند نزد حضرت رسول مىآمدند و هنگامى كه مىديدند پيامبر خدا با آنها سخن مىگويد ناراحت مىشدند و زبان به اعتراض مىگشودند كه چرا رسول خدا آنها را از خود دور نمىكند .
يكى از روزها مردى از انصار نزد رسول آمد و مشاهده كرد مردى از اصحاب صفه در خدمت آن حضرت نشسته است ، آن مرد فقير خود را به پيامبر چسبانيده و رسول خدا نيز با او مشغول صحبت مىباشد .
مرد انصارى از آنها فاصله گرفت و در كنارى نشست ، رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله به آن مرد فرمودند نزديك بياييد ، ولى او همچنان در جاى خود مستقر بود ، در اين هنگام پيامبر خدا به آن مرد انصارى فرمود : شايد مىترسى پهلويت به اين فقير بچسبد .
آن مرد گفت : اينها را از خود دور گردان ، در اين هنگام اين آيه نازل شد
« وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ »
تا آخر و بعد فرمود :
وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ
، يعنى ما توانگران را به وسيله مال آزمايش كرديم تا بنگريم با فقراء چه خواهند كرد .
اغنياء چگونه واجبات خداوند را از اموال خود بيرون مىكنند و به فقراء مىدهند و ما فقرا را نيز آزمايش كرديم كه آنها چگونه صبر مىكنند و چشم خود را به اموال اغنياء نمىدوزند و آنها مىگويند :
« أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ »
.
32 - محمود بن لبيد گويد : رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : فرزند آدم از دو چيز كراهت دارد ، يكى مرگ در صورتى كه مرگ براى مؤمن آسايش مىباشد و او را از فتنه و آزمايش حفظ مىكند ، و از كمى مال هم ناراحت است در صورتى كه مال كم او را در وقت حساب معطل نمىكند .
33 - حضرت سجاد عليه السّلام روايت مىكند كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : دو چيز