مىفرمايد : من كسى را به خاطر شرافت و احترامى كه در نزد من دارد توانگر نكردهام ، و يا كسى را به جهت اينكه خوارش سازم فقير نكردهام ، من توانگران را به مستمندان آزمايش مىكنم ، و اگر فقراء نبودند توانگران وارد بهشت نمىشدند .
23 - اسحاق بن عمار و مفضل بن عمر گويند : امام صادق عليه السّلام فرمود :
توانگران شيعيان ما امينان نيازمندان آنها مىباشند ، اكنون حق ما را در باره آنها نگهداريد تا خداوند شما را حفظ كند .
24 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام فرمودند : فقر براى مؤمنان از گردنبند زيبائى كه بر سينه اسبها مىآويزند زيباتر است .
25 - هشام بن سالم گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : فقر نزديك است آدمى را كافر كند ، و حسد هم نزديك است كه بر مقدرات پيروز شود .
26 - موسى بن بكر از ابو الحسن اول عليه السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : به فقراء شيعيان على و خاندانش بىاعتنايى نكنيد ، زيرا مردى از آنها به اندازه ربيعه و مضر شفاعت مىكند .
27 - اسحاق بن عمار گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : هر گاه روز قيامت بر پا شود و بندهء مؤمن كه هر دو اهل بهشت مىباشند براى حساب حاضر مىشوند ، يكى از آنها در دنيا فقير و ديگرى غنى بودهاند فقير مىگويد : بار خدايا چرا مرا در اينجا حاضر كردهاند كه در دنيا ولايت و حكومتى نداشتم تا ظلم كنم و يا عدالت كرده باشم .
خداوندا من كه مالى نداشتم تا حق آن را بدهم و يا از دادن حق خوددارى كنم ، روزى من در دنيا فقط به اندازه خرجم بود و مىدانى كه براى من چه مقدر كرده بودى و زندگى من چگونه بود ، خداوند متعال در اين هنگام مىفرمايد بنده من راست مىگويد راه او را باز كنيد تا داخل بهشت گردد .
اما مرد توانگر براى حساب باقى مىماند و بايد همه حسابهاى خود را پس دهد ، او به اندازهاى عرق مىكند كه اگر چهل شتر از عرق او بخورند سير مىگردند ، و بعد از مدتى معطلى و گفتگو به او اجازه مىدهند تا وارد بهشت گردد ،
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 320
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣٢٠