مىباشد كه توانائى بر عقوبت دارد .
فرمودند : تحمل و خوددارى عيبها را مىپوشاند .
فرمودند : هر گاه بر دشمنت پيروز شدى عفو از او را براى شكرگزارى از پيروزى قرار بده .
فرمود : با احسان و نيكى به برادرت او را نكوهش كن ، و شر او را با محبت و دادن نعمت از خود دور گردان .
فرمود : من در چه هنگامى خشم خود را خاموش كنم و دلم را آرام سازم ، آيا وقتى كه از انتقام عاجز مىباشم كه مىگويند بايد صبر كنى ، و يا هنگامى كه توانايى دارم كه مىگويند بايد درگذرى .
فرمودند : نخستين عوضى كه حليم از حلم خود مىگيرد آن است كه مردم از وى طرفدارى مىكنند و جاهل را نكوهش مىنمايند .
فرمودند : اگر نمىتوانى حليم باشى خود را به حليم بودن عادت بده زيرا هر كس خود را به گروهى تشبيه كند از آنها شمرده مىگردد .
فرمودند : حلم خود يك عشيره مىباشد .
فرمودند : حلم پوششى است كه آدميان را مىپوشاند ، عقل شمشيرى است كه مىبرد ، اينك اخلاق خود را به حلم بپوشان و هواى نفس را با عقل بكش .
فرمودند : حلم و آرامش با هم همزاد مىباشند كه از آنها علو همت متولد مىگردد .
72 - لقمان گفت : هر كس خشم خود را فرو ننشاند ، دشمن به او شماتت مىكند .
73 - على عليه السّلام فرمود : حلم طبيعت برترى است .
على عليه السّلام فرمود : هر كس در برابر دشمن بردبار بود بر او پيروز مىگردد .
فرمود : شدت غضب سخن را تغيير مىدهد و زبان را قطع مىكند ، و فهم را از آدمى مىگيرد .
فرمود : عزتى بالاتر از حلم نيست ، و حسبى سودمندتر از ادب نمىباشد ، و
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 314
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٤