56 در طاعت و تقوى
1 - يعقوب بن شعيب گويد : از امام صادق عليه السّلام شنيدم فرمود : خداوند متعال هيچ بندهاى را از ذلت معصيت به عزت تقوى نكشانيد مگر اينكه او را بدون مال بىنياز گردانيد و بدون عشيره عزيز ساخت و بدون آدمى او را آرامش بخشيد .
2 - ابو بصير گويد : امام باقر عليه السّلام فرمود : على عليه السّلام مىفرمودند : متقين نشانههائى دارند كه به آن شناخته مىگردند ، و آنها عبارتند از راستگوئى ، اداء امانت ، وفاء به عهد ، عاجز نبودن و بخل نداشتن .
صله ارحام ، ترحم به ضعفاء با زنان كمتر آميزش داشتن ، كارهاى نيك انجام دادن ، اخلاق نيكو ، حلم زياد ، و پيروى از علم در آنجاهائى كه آدمى را به خداوند نزديك مىكند خوشا به حال آن جماعت و حسن عاقبت آنها .
طوبا درختى است در بهشت و ريشه آن در خانه رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله مىباشد ، هيچ مؤمنى نيست مگر اينكه يك شاخه از آن درخت در خانه او مىباشد ، هر چه در نيت بگيرد از آن شاخه براى او مىرسد و از آن استفاده مىكند .
آن درخت به اندازهاى بزرگ است كه اگر سوارى بر اسب سوار شود ، و در سايه آن درخت صد سال اسب بتازد از سايه آن درخت بيرون نمىگردد ، و اگر كلاغى بخواهد از پائين آن به بالا پرواز كند تا هنگام پيرى بالاى آن نخواهد رسيد .
اى مؤمنان اينك شما براى رسيدن به اين درخت رغبت نشان دهيد ، مؤمن همواره به خود مشغول مىباشد و مردم از آن در آسايش مىباشند ، هنگامى كه شب فرا رسد چهره بر زمين مىگذارد و خداوند را سجده مىكند و از خداوند مىخواهد او را از عذاب برهاند .
3 - نعمانى در كتاب قرآن از امير المؤمنين عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : آيه شريفه
« يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ حَقَّ تُقاتِهِ »
را آيه
« فَاتَّقُوا اللَّهَ مَا اسْتَطَعْتُمْ »
نسخ كرده