زبان مؤمن بعد از قلب او حركت مىكند ، و دل منافق بعد از زبان او مىباشد زيرا مؤمن هنگامى كه مىخواهد سخن بگويد در آن تامل مىكند ، اگر خير باشد مىگويد و اگر بد باشد خوددارى مىكند ، ولى منافق هر چه مىخواهد مىگويد و متوجه سود و زيان او نمىباشد .
رسول اكرم صلى اللَّه عليه و آله فرمود : ايمان كسى ثابت و مستقيم نمىماند مگر اينكه قلبش ثابت بماند ، و قلبش هم ثابت نخواهد ماند مگر اينكه زبان او ثابت باشد ، اكنون هر كس مىخواهد به محضر خداوند برسد و قلبش پاك باشد و در خون مسلمانان شريك نباشد و در عرض آنان دخالتى نكرده باشد بايد زبانش را حفظ كند .
على عليه السّلام در يكى از سخنان خود فرمود : زبان پارهاى از انسان مىباشد ، هر گاه از سخن امتناع كند انسان نمىتواند گفتارش را آن طور كه مىخواهد بيان نمايد ، و هر گاه زبان باز شد سخن پشت سر هم مىآيد و نمىتوان جلو آن را گرفت .
ما امراء سخن هستيم و در ميان ما ريشههاى آن استوار شده و برگها و شاخههاى آن بر ما سايه گسترده است ، اينك بدانيد خداوند شما را رحمت كند ، شما در زمانى قرار گرفتهايد كه گوينده حق در آن كم مىباشد ، و زبان راستگو از گفتار باز مانده است ، و كسى كه دنبال حق است خوار مىباشد .
على عليه السّلام در وصيت خود به فرزندش حسن عليه السّلام فرمود : اگر در سكوت چيزى را از دست دادى مىتوانى بدست بياورى ، ولى اگر از زبانت چيزى بيرون شد ديگر نمىتوانى او را جبران كنى ، و اگر بخواهى چيزى در ظرف بماند بايد محكم سر آن را ببندى تا محفوظ باشد .
63 - امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : هر كس بداند سخنش از اعمالش به حساب مىآيد در گفتار خود كوتاهى مىكند و از لغويات دست باز مىدارد .
فرمود : هر كس پر حرف باشد خطايش زياد خواهد بود .
فرمود : هر گاه ادب نداشتى سكوت را مراعات كن .
فرمود : عافيت بر ده قسم است كه نه عدد آن در كنارهگيرى از مردم مىباشد و يكى هم در سكوت مىباشد مگر اينكه ذكر خدا باشد .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 242
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤٢