62 - على عليه السّلام فرمود : زبان درندهاى است كه اگر او را آزاد بگذارى گازت مىگيرد و نيشت مىزند .
فرمود : هر كس زبانش را بر خود مسلط كرد خويشتن را خوار ساخت .
فرمود : هر گاه عقل كامل شد سخن نقصان پيدا مىكند .
فرمود : آدميان در زير زبان خود پنهان شدهاند .
فرمود : در بيان حكمتها سكوت روا نيست همان گونه كه سخنرانى توام با جهل خيرى ندارد .
فرمود : هر كس سخنش زياد شد لغزش او هم زياد مىگردد ، و هر كس لغزش او زياد شد شرم و حياءش كم مىشود ، و هر كس شرم و حياءش كم شد ورع و پرهيزكارى او كم خواهد شد و هر كس ورعش كم شد دلش مىميرد و هر كس دلش مرد وارد جهنم مىگردد .
فرمود : هر كس بداند سخنش از عملش به حساب مىآيد جز در موارد لزوم سخن نخواهد گفت .
فرمود : سخن در اختيار تو مىباشد مادامى كه بر زبان جارى نكردهاى و هنگامى كه سخن گفتى تو در گرو آن خواهى بود ، اكنون زبان خود را نگهدار همان گونه كه طلا و نقرهات را حفظ مىكنى ، چه بسا كلمهاى كه نعمتى را از انسان سلب مىكند و عذاب براى آدمى مىآورد .
فرمود : هر چه نمىدانى مگو ، و هر چه مىدانى اظهار مكن ، خداوند بر اعضاء و جوارحت واجباتى مقرر كرده است كه روز قيامت با تو احتجاج خواهد كرد .
فرمود : سخن بگوئيد تا شناخته شويد زيرا مردم زير زبانها پنهان شدهاند .
فرمود : چه بسا گفتهاى كه نفوذش از قدرت حكومت بيشتر اثر دارد .
فرمود : از دوروئى داشتن اخلاق متضاد خوددارى كنيد ، و بر يك روش ثابت باشيد ، زبان خود را در يك راه به كار گيريد ، مرد بايد زبان خود را حفظ كند ، اين زبان مانند اسب چموش به صاحب خود حمله مىكند ، به خداوند سوگند بنده به تقوى نخواهد رسيد مگر اينكه زبانش را حفظ كند .
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 241
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٤١