تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 17

مساهمون:

ص١٧
رفت و راه خروج آنها باز شد ، بعد از اين رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : هر كس راست بگويد نجات ميابد . 18 - امام صادق عليه السّلام فرمود : اخلاص همه حاصل اعمال را جمع مىكند ، اخلاص كليد قبولى اعمال و امضاء رضايت خداوند را در بردارد ، هر كس اعمالش مورد قبول قرار گرفت و خداوند از وى خوشنود شد او مخلص مىباشد اگر چه عملش اندك باشد . اما كسى كه اعمالش مورد قبول قرار نگيرد مخلص نخواهد بود اگر چه عملش زياد باشد ، و در اين جا بايد از داستان آدم عليه السّلام و ابليس حقيقت را آموخت ، علامت قبول اعمال وجود پايدارى و استقامت و بذل آنچه مورد علاقه مىباشد ، و اينكه همه حركات و سكنات بر طبق علم انجام گرفته باشد . پس بنا بر اين مخلص روحش ذوب مىگردد ، و خون دلش ريخته مىشود ، و او همواره با علم و عمل خود را پابرجا نگه مىدارد و بطورى كه عامل و معمول با نفس عمل مقرون مىگردند ، و هر گاه او اخلاص را درك كرد مثل اين است كه همه چيز را دريافته است . اما اگر عامل اخلاص پيدا نكرد مانند اين است كه چيزى درك نكرده و همه را از دست داده است اخلاص موجب مىشود كه دل آدمى صاف گردد و موحدى منزه و پاك به حساب بيايد ، همان گونه كه آن مرد نخستين گفت . عاملان هلاك شدند مگر عابدان ، و عابدان هم از بين رفتند مگر عالمان ، و عالمان هم هلاك گرديدند مگر راست گويان ، و راست گويان فانى شدند مگر مخلصان ، مخلصان هم به هلاكت رسيدند مگر پرهيزگاران ، و پرهيزگاران هم هلاك شدند مگر يقين‌كنندگان كه آنها هم در خطر هستند . خداوند متعال به رسول خود صلى اللَّه عليه و آله فرمود : خدا را عبادت كن تا آنگاه كه برايت يقين حاصل گردد ، و پائين‌ترين حد اخلاص آن است كه بنده‌اى به اندازه طاقت خود عمل كند و براى عملش در نزد خداوند ارج و اعتبارى قائل نگردد . مخلص نبايد براى اعمال خود از خداوند آرزوى پاداش داشته باشد ، و بايد
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى) — صفحة 17 | العلامة المجلسي / عزيز الله عطاردى