كرده است . نجاشى مىگويد : معاوية بن وهب بجلى كنيهاش ابوالحسن عرب خالص ، موثّق و خوش طريقت است ؛ از امام صادق و امام كاظم عليهما السلام روايت كرده و كتابهايى دارد از جمله : كتاب « فضائل الحج » كه ابن ابى عمير از آن روايت كرده است . و علّامه در بخش اوّل « الخلاصه » او را ياد نموده است . ( مؤلف ) مىگويم : روايت او را در همين مسند نقل كرديم .
568 - مُعتب
، شيخ در رجال خود او را از اصحاب امام كاظم عليه السلام ياد كرده است و مىگويد : مُعتب آزادشدهء امام صادق عليه السلام و موثّق است .
كشى از حمدويه و ابراهيم از قول محمّد بن عبدالحميد به نقل از يونس بن يعقوب از عبدالعزيز بن نافع آورده است كه وى از امام صادق عليه السلام شنيده است كه مىفرمود : آنان ( يعنى مواليان آن حضرت ) ده تن هستند كه بهترين و فاضلترين آنها مُعتب است .
( مؤلّف ) مىگويم : روايت او از امام كاظم عليه السلام در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارهء ( 54 ) و در بخش ايمان و كفر - قسمت سىام - به شمارهء ( 1 ) و در بخش معيشت - قسمت چهل و نهم - به شمارهء ( 2 ) و در بخش خوراكىها - قسمت بيست و پنجم - به شمارهء ( 2 ) نقل كرديم .
569 - معلّى بن خُنيس
، از جمله راويان و خواص امام صادق عليه السلام بوده است و در زمان حيات امام صادق عليه السلام او كشته شد . شيخ در « الفهرست » مىگويد : معلىّ بن خُنيس كنيهاش ابوعثمان احول است ، كتابى دارد كه صفوان از آن نقل مىكند . نجاشى مىگويد : ابوعبداللَّه معلّى بن خُنيس آزادشدهء امام صادق عليه السلام است كه پيش از او غلام بنىاسد بود ، اهل كوفه ، بزّاز و جدّاً ضعيف است ، نمىتوان به حديث وى اعتماد داشت .
( مؤلّف ) مىگويم : ظاهراً او از امام كاظم عليه السلام در زمان حيات پدرش