430 - علىّ بن مهزيار
، وى از جمله افراد موثّق اهل حديث و روايت است ؛ فردى جليل القدر ، والامقام و بزرگ منزلت ، از امام كاظم و امام رضا و امام جواد و امام هادى عليهم السلام روايت مىكند . شيخ در « الفهرست » مىنويسد : علىّ بن مهزيار اهوازى - خدايش رحمت كند ! - فردى جليل القر و پر روايت و موثّق است سى و سه كتاب دارد . احمد بن عبداللَّه برقى مىگويد : على بن مهزيار ، كتابها ( مصنّفات ) حسين بن سعيد را گرفت و بر آنها مطالبى را افزود و عبّاس بن معروف از او روايت كرده است .
نجاشى مىگويد : علىّ بن مهزيار اهوازى ( كنيهاش ) ابوالحسن ، دورقىّ الأصل ، آزادشده ، پدرش نصرانى بوده است بعد اسلام آورد ، بعضى گفتهاند : علىّ نيز هنوز خردسال بود كه اسلام آورد و خداوند بر او نسبت به معرفت اين امر ( امامت ) منّت نهاد و او تفقّه كرد و از امام رضا و امام جواد عليهما السلام روايت كرده است و از خواص امام جواد عليه السلام بود و خود را به او سپرده بود و جايگاه بالايى نزد او داشت و همچنين با امام هادى عليه السلام .
وى در روايتش موثّق بود ، كسى بر او انتقادى نكرده ، اعتقادش صحيح بود و كتابهاى مشهورى را تصنيف كرد .
روايات وى در بخش امامت - قسمت بيست و يكم - به شمارهء ( 55 ) و در بخش اصحاب - قسمت پنجم - به شمارهء ( 1 ) و در بخش دعا - قسمت سىام - به شمارهء ( 1 ) و در بخش نماز - قسمت سوّم - به شمارگان ( 1 و 5 ) و در بخش زكات - قسمت بيستم - به شمارهء ( 6 ) و در بخش حج - قسمت بيست و هشتم - به شمارهء ( 10 ) نقل شد .
431 - علىّ بن ميمون صائغ ( زرگر )
، نجاشى مىگويد : ابوالحسن علىّ بن ميمون صائغ لقبش ابوالاكراد بود ، وى از امام صادق و امام كاظم عليهما السلام