است و مستحقّ شفاعت است و زمانى كه پشيمان نشود ، مصرّ بر آن است و مصرّ بر گناه بخشيده نمىشود زيرا كه او به خاطر عقوبت گناهش غيرمؤمن است و اگر به عقوبت ايمان داشت پشيمان مىشد ! درحالى كه پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است : « هيچ گناهى با استغفار كبيره نيست و هيچ گناهى با اصرار صغيره نيست » . و اما قول خداى تعالى :
« وَ لا يَشْفَعُونَ إِلَّا لِمَنِ ارْتَضى »
« 1 » كه آنها جز كسانى را كه خداوند دين او را خوش دارد و پسنديده است شفاعت نمىكنند دين همان اقرار به پاداش و كيفر بر نيكىها و بديهاست بنابراين كسى كه خداوند دين او را پسنديده بر آنچه از گناهان مرتكب شده است - به خاطر معرفت و آگاهى او به عاقبت خويش در قيامت - پشيمان و نادم است » . « 2 »
هامش
( 1 ) - انبياء / 28 : ترجمه گذشت - م .
( 2 ) - توحيد : ص 407 .