به بالا نشينى سزاوارتر است مگر اينكه در بين افراد مردى از بنى هاشم ( سيّد ) باشد ! » گفتم : بنابراين شما سزاوارتريد فدايتان شوم ! سپس عرض كردم : فدايت شوم ! غذايى براى كسان خودمان حاضر است اگر صلاح دانستيد با ما غذا ميل كنيد ، همان غذا را براى شما بياورند ؟ ! فرمود : « اى فضل ! مردم مىگويند : اين غذاى ناگهانى است و آن را خوش ندارند ولى من هيچ اشكالى در آن نمىبينم » پس به غلام دستور دادم طشتى آورد ، نزديك آن حضرت برد ، فرمود : « سپاس خدايى را كه براى هر چيزى حدى قرار داده است ! » عرض كردم : فدايت شوم ! حدّ همين شستن دست چيست ؟ فرمود : « آن است كه از صاحب خانه شروع شود تا مهمانها نشاط پيدا كنند و چون طشت را نهادند بسم اللَّه گويند و چون برداشتند حمد خدا را بگويند . » آنگاه سفره را آوردند ، گفتم : حد سفره چيست ؟
فرمود : « وقتى كه سفره را انداختند بسم اللَّه بگويند و چون برداشتند الحمدللَّه گويند » سپس خلال آوردند ، پرسيدم : حدّ خلال چيست ؟ فرمود :
آن است كه سر خلال را بشكند تا لثه را خونى نكند .
پس ظرف آب آوردند گفتم : حدّ آن چيست ؟ فرمود : « از جاى دستهء ظرف آب نخورى و از محلّ شكستگى آن - / اگر شكستگى داشت - / آب نخورى ، زيرا كه آنجا نشستگاه شيطان است و چون مىآشامى بسم اللَّه بگويى و پس از آشاميدن الحمدللَّه گويى ! اى فضل ! بايد صاحب خانه وقتى كه از خوردن غذا فارغ شد و مهمانان دستشان را شستند آخرين كسى باشد كه دست خود را مىشويد . » آنگاه فرمود : « اميرالمؤمنين تو را فرمان داده است كه ده هزار درهم به بنى فلان بدهى من مايلم كه آن مبلغ را به ايشان بدهى ! » عرض كردم : فدايت شوم ! اگر اين مبلغ را بدهم هرگز
مسند الإمام الكاظم (ع) (مسند امام الكاظم ع) (فارسى) — صفحة 169
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٦٩