خاضع ، و با خوارى و ذلّت بندگى و اعتراف به عظمت ربوبى ، تو را از صميم دل مىخوانند و در حصار تو در انتظار رسيدن به كرم و احسان تو اند ، البته كه آنچه را كه خواستى تحقّق يافت و آنچه را بخواهى انجام مىگيرد .
خدايا ( بندگانت ) تو را بخوانند و از تو اميد و آرزو دارند و آنچه از تو خواستهاند ، رسيدن كسى به خواستهاش هر چه گسترده باشد چيزى از كان كرمت نكاهد و هيچ درخواست كنندهاى هر چند سماجت كند و زياده خواهد تو را باز ندارد ؛ ملك تو را پايانى نيست ؛ و عزّت تو تا ابد باقى و جاودانه است و در طول روزگاران مشيّت تو را اندازهاى نيست ، و تو اى آن خدايى كه جز تو خداى مهربان با جبروتى نيست ! خداوندا ما را با يارى خود يارى كن و ما را تحت حمايت خود بگير و ما را به مقامِ چنگ زنانِ به ريسمان خودت و سايهنشين سايهء خودت برسان ! » . « 1 »
دعاى امام عليه السلام در قنوت نماز
8 - ابنطاووس به اسناد خود ، آورده است كه امام عليه السلام مىگفت : « به خاطر شكرگزارى نعمتهاى الهى و درخواست فزونى آنها و به منظور خلوص براى خدا و به وسيلهء او ، نه ديگرى ، و به جهت پناهندگى به او از ناسپاسى و بىايمانى در عين عظمت و كبريايى او ، خدا را سپاس مىگويم ؛ سپاس كسى كه مىداند هر چه از نعمتها دارد از جانب
هامش
( 1 ) - مهج الدّعوات : ص 62 .