دعاى دست مولايمان حسنبن على عسكرى عليهما السلام
« اى خدايى كه نورش محيط بر تاريكيهاست ! اى خدايى كه به لطف مداومش گردنههاى دشوار روشن گشته است ، اى آنكه تمام اهل زمين و آسمانها در برابرش خاشعند ، و اى كسى كه هر متكبّر سركشى در برابرش سرتسليم فرود آورده است . و اى داناى رازهاى پنهان ! كه رحمت و علمش همه چيز را فرا گرفته است ! كسانى را كه رو به درگاه تو آوردهاند و از راه تو پيروى مىكنند بيامرز و از عذاب دوزخ آنان را باز دار ! و از نصرت و يارى خود كه به آنان وعده دادهاى هر چه زودتر بهرهمند ساز چرا كه تو از وعدهء خود تخلّف نمىورزى .
خداوندا ! بر نابودى فريبكاران بشتاب و آنان را در بدترين جايگاه و در سختترين عذاب و در ناهنجارترين فرجام گرفتار كن ! خداوندا تو به اسرار بندگان ناظرى و از باطن ايشان آگاهى ! و اگر ناله و ندبهء ايشان براى برآورده شدن وعدههايت نبود ، تو از كشف مواضع پنهان آنها بىنياز بودى ! خدايا تو كارهاى پنهان و آشكار ، گسترده و پيچيدهء مرا ، و اعمال ظاهر و باطن مرا كه اوقاتم را در آنها مىگذرانم و تمام حركاتى را كه براى نيازمنديهايم دارم همه را مىدانى . خدايا تو گرفتاريهاى دوستانت و ظلم و جور مداوم دشمنانت را مىبينى ، در حالى كه از لطف و نعمتهاى بىدريغت مضايقه ندارى ، با وجود اين كوشش و تلاش باعث فزونى لطف و كرم تو است و دستورى كه دربارهء دعا و درخواست حاجت دادهاى ، اگر پناه آوردن به تو از روى اخلاص باشد مقتضاى احسان تو فزونى است ، در حالى كه اين سر و گردنها در برابر عظمت تو