شَهِدْنا »
« 1 » پرسيد ، ابومحمّد عليه السلام فرمود : « معرفت و شناخت ثابت گشت ولى آنها از آن جايگاه فراموش كردند ، و در آينده به خاطر مىآورند ، در صورتى كه اگر چنان نبود ، هيچ كس آفريدگار خود را نمىشناخت و از روزى دهندهء خود آگاهى نمىداشت . » . « 2 »
سورهء رعد
8 - مسعودى از ابوهاشم جعفرى نقل كرده است ، مىگويد : محمّدبن صالح ارمنى از ابومحمّد عليه السلام راجع به آيه :
« يَمْحُوا اللَّهُ ما يَشاءُ وَ يُثْبِتُ وَ عِنْدَهُ أُمُّ الْكِتابِ »
« 3 » پرسيد ، فرمود : « آيا خداوند جز آن چيزى را كه وجود يافته است ، محو مىكند ؟ و جز چيزى را كه وجود نيافته ، اثبات مىكند ؟ »
راوى مىگويد : من با خود گفتم : اين بر خلاف چيزى است كه هشام قوطى مىگويد كه خدا چيزى را نمىداند تا موجود شود ! پس امام عليه السلام نگاه تندى به من كرد و فرمود : « خداى جبّار بالاتر از آن است ، او پيش از آنكه آفرينندهء چيزى باشد ، عالم بوده است ؛ آنگاه كه مخلوقى وجود نداشته است و او پروردگار بوده است وقتى كه پروردهاى وجود نداشته است ، و پيش از آنكه مقدورى باشد او قادر بوده است ! »
پس از شنيدن اين سخنان ، عرض كردم ؛ گواهى مىدهم كه تو ولىّ و
هامش
( 1 ) - اعراف / 172 : هنگامى كه خدا تو را از پشت فرزندان آدم ، ذريهء آنها را برگرفت و آنها را بر خودگواه ساخت كه آيا من پروردگار شما نيستم ؟ همه گفتند : آرى ما گواهى مىدهيم .
( 2 ) - اثبات الوصيّه : ص 241 .
( 3 ) - رعد / 39 : خداوند هر چه را بخواهد محو ، و هر چه را بخواهد اثبات مىكند .