صورت سى و شش حسنه براى من مىماند !
گفتم : مادرت به عزايت بنشيند ! تو نسبت به كتاب خدا نادانى ، مگر نشنيدهاى كه خداى عزّوجلّ مىفرمايد :
« إِنَّما يَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقِينَ »
« 1 » تو وقتى كه دو گرده نان را دزديدى دو گناه مرتكب شدى و چون دو انار دزديدى ، نيز دو گناه كردى ، و چون آنها را به غير از صاحبانشان و بدون اجازه صاحبانشان دادى ، چهار تا گناه ديگر نيز به چهار گناه اول افزودى در حالى كه چهل حسنه به چهار سيئه نيفزودى ! او پس از شنيدن سخنان من همچنان به من نگاه مىكرد و من او را ترك كردم .
امام صادق عليه السلام فرمود : بمانند چنين تأويل زشت و ناپسندى گمراه مىشوند و ديگران را گمراه مىسازند ، و اين از همان نوع تأويلى است كه معاويه ( لعنةاللَّه عليه ) كرد ؛ وقتى كه عمّاربن ياسر ( رحمةاللَّه عليه ) را كشت ، اعضاى بدن جمع زيادى به لرزه درآمد و گفتند : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود : عمّار ! تو را گروه ستمگر مىكشند ! پس عمرو نزد معاويه ( لعنةاللَّه عليهما ) رفت ، به معاويه ( لعنةاللَّه عليه ) گفت : يا اميرالمؤمنين ( ! ) مردم وحشت زده و نگران شدهاند ! پرسيد : چرا ؟
گفت : عمّار كشته شده است ! معاويه ( لعنةاللَّه عليه ) گفت : عمار كشته شده است ديگر چه ؟ عمرو گفت : مگر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم نگفته است : عمّار ! تو را گروه ستمگر مىكشند ؟ ! معاويه ( لعنةاللَّه عليه ) گفت : در اين گفتهات اشتباه كردى ، مگر ما او را كشتيم ؟ بلكه علىّبن ابىطالب او را كشته است ؛ چون او عمار را جلو سر نيزههاى ما انداخته است ! اين خبر به علىّبن
هامش
( 1 ) - مائده / 27 : خداوند تنها از پرهيزگاران مىپذيرد .