دارم كه از پدرم به ارث رسيده است و از بخشى از آنها استفاده كردهام ولى از اين كه اتفاقى بيفتد در امان نيستم ، بنابراين اگر فرزندى نداشته باشم در حالى كه براى من اتفاقى بيفتد ، نظر شما چيست ؟ فدايت شوم ! بخشى از آن را براى فقراى از برادران ايمانى و مستضعفان وقف كنم يا آن را بفروشم و پولش را در زمان حياتم صدقه دهم ؟ چون من از ان بيم دارم كه پس از مرگ من ، اگر در زمان حياتم آن را وقف كنم ، آن را اجرا نكنند ! آيا در اين صورت تا زندهام مىتوانم از آن بخورم يا نه ؟
امام عليه السلام نوشت : « از نوشتهء تو دربارهء زمين هايت مطلع شدم ، تو از صدقه حق ندارى بخورى و اگر بخورى اجراى وقف نشده است ! اگر ورثه دارى آن را به فروش بخشى از بهاى آن را در زمان حيات خود صدقه بده ! و اگر صدقه دادى به قدر خوراك لازم خودت را براى خود نگاه مىدارى ، همان كارى را كه اميرالمؤمنين عليه السلام كرد . » . « 1 »
4 - از ابى على بن راشد نقل كرده ، مىگويد : از ابوالحسن عليه السلام پرسيدم :
فدايت شوم ! زمينى را به دو هزار درهم كنار زمين خودم خريدم و پس از پرداخت تمام بهاى آن فهميدم كه وقف است ، چه كنم ؟ فرمود : « خريد مالِ وقف جايز نيست و غلهء آن را وارد مال خودت نكن و آن را به كسانى بده كه بر آنها وقف شده است » .
گفتم : صاحب آن را نمىشناسم ؟ فرمود : « غلهء آن را صدقه بده ! » !
5 - از محمدبن ريّان نقل كرده ، مىگويد : به ابوالحسن عليه السلام نوشتم و از آن حضرت راجع به كسى پرسيدم كه وصيتى را كرده ولى وصىّ جز يك
هامش
( 1 ) - كافى : 7 / 37 و من لا يحضره الفقيه : 4 / 238 و تهذيب : 9 / 129 .