صلاح حال مرا با خداى عزّوجل به عنوان بهرهء من از زيارت خودت بپذير ! در حالى كه مرا با زايران ويژهء خود مخلوط مىكنى ؛ آنهايى كه از خداوند متعال آزادى آنان را از دوزخ مسألت دارى و مىخواهى كه پاداشى نيكو داشته باشند . اينك من در اين روز به قبر مطهّر تو پناهندهام و براى دفاع نيكويت از من پناه آوردهام ! پس اى مولاى من ، حمايتم كن و مرا درياب ! و از خداى عزّوجلّ دربارهء امر من درخواست كن ! زيرا كه تو را در نزد خدا جايگاه والايى است . درود و سلام مخصوص خدا بر تو باد ! » .
آنگاه ضريح مطهّر را ببوس و رو به قبله بايست و دستهايت را بلند كن و بگو :
« خداوندا ! چون تو طاعت او را بر من واجب كردى و مرا به خاطر دوستى او گرامى داشتى ، فهميدم كه همهء اينها به خاطر مرتبهء والاى او در نزد تو و بهرهء ارزشمند و قرب و منزلتى است كه در پيشگاه تو دارد از اين رو من همانند كسى به قبر او پناه آوردهام كه يقين دارد ، شفاعتش را رد نمىكنى . بنابراين به حق علم ديرينت دربارهء او و حسن رضايت از او ، از من و پدر و مادرم راضى شو ! و آتش دوزخ را بر من راه نده و مسلّط نگردان ! به لطف و رحمتت اى بخشندهترين بخشندگان ! » .
سپس جاى خود را تغيير بده و پشت قبر بايست و قبر را مقابل خود قرار ده و دستها را بلند كن و بگو :
« خدايا ! اگر شفيعى از محمّد و اهل بيت برگزيدهء پرهيزكار و نيكوكردارش عليهم السلام نزديكتر به درگاه تو مىيافتم هر آينه ايشان را به سوى تو شفيع قرار مىدادم . اينك اين قبر وليّى از اوليا و سرورى از
مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 403
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٠٣