بين ما و ايشان جدايى مينداز و از شفاعتشان محروممان نگردان تا از عفو و آمرزش تو برخوردار گرديم و به رحمت و رضوان تو نايل گرديم ، اى خداى به حق ، و اى پروردگار جهانيان ! اى خدايى كه رحمتت به مؤمنان نزديك است در حالى كه به حق ، - نه با شك و ترديد - ماييم آن مؤمنان . اى كسى كه هر گاه از برخورد غضب او مىهراسيم ، خوشبينى به او آرام بخش ما مىشود از اين رو ما بين اميد و بيم ، اميدوار لطف توايم رو به تو آورده و آمرزشت و بخششت را طالبيم ، پس در برابر قدرت و عزّت خويش ما را تسليم گردان و بر محمّد و آل طاهرينش درود فرست و به حرمت ايشان دعاى ما را مستجاب كن و دوستى ما را نسبت به ايشان مانع از آتش دوزخ قرار ده !
خدايا ! راه راست را به ما بشناسان تا بدان اعتماد كنيم و موضع كمال را به ما بنمايان تا وارد شويم و لغزشهاى ما را به صواب مبدّل كن و پس از هدايتمان دلهاى ما را منحرف نساز و از جانب خود رحمتى بر ما ببخش ! اى خدايى كه به خاطر جود و كرمت وهّاب ( بسيار بخشاينده ) نام گرفتى ، در دنيا حسنهاى و در آخرت حسنهاى به ما مرحمت كن و ما را از عذاب دوزخ بازدار ! هر چند كه بر ما به خاطر عملمان ثابت شده باشد ، به لطف و رحمتت اى مهربانترين مهربانان ! » .
سپس برمىگردى و مقابل ضريح مىايستى و مىگويى :
« اى ولىّ خدا ! همانا بين من و خداى عزّوجلّ گناهانى است كه جز رضاى او ، چيزى آن گناهان را محو نمىكند ، بنابراين به حق آن كسى كه تو را امين بر راز خود گردانيد و امور بندگانش را به تو سپرد و اطاعت تو را قرين طاعت خود و دوستى تو را مقرون دوستى خود گردانيد ،
مسند الإمام الهادي (ع) (مسند امام هادى ع) (فارسى) — صفحة 402
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٤٠٢