47 - از ابو اسحاق بن عبداللَّه علوى عريضى نقل كرده ، مىگويد : در حالى كه به دلم افتاده بود كه ؛ چه روزها را بايد روزه گرفت ؟ آهنگ مولايم ابو الحسن على بن محمّد عليهما السلام را كردم ، آن حضرت در ( صربا ) بود و من منظورم را به كسى از خلق خدا نگفته بودم ! به محضر آن حضرت شرفياب شدم ، همين كه چشمش به من افتاد فرمود : « ابواسحاق ! آمدهاى تا از روزهايى كه مىشود روزه گرفت از من بپرسى ؟ آن روزها چهارتا ست : نخست بيست و هفتم رجب روزى كه خداوند متعال محمّد صلى الله عليه و آله و سلم را به سوى خلق خود به عنوان رحمت عالميان مبعوث كرد و روز ميلاد آن حضرت ؛ هفدهم ماه ربيع الاول و روز بيست و پنجم ذيقعده كه آن روز كعبه گسترده شده است ، و روز عيد غدير كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم آن روز برادرش على عليه السلام را به عنوان شاخص و امام پس از خود براى مردم تعيين كرد » . گفتم : فدايت شوم ! درست گفتيد ، براى همين خدمت رسيدم ، گواهى مىدهم كه شما حجت خداييد . « 1 »
48 - از حسين بن عبيد نقل كرده ، مىگويد : به ابوالحسن سوم عليه السلام نوشتم : سرورم ! مردى نذر كرده است يك روز براى خدا روزه بگيرد ! و همان روز با همسرش آميزش كرده است ، كفارهاش چيست ؟
در پاسخ نوشت : « يك روز به جاى آن روز روزه مىگيرد و يك برده را آزاد مىكند . » « 2 »
49 - از حسين بن عبداللَّه عريضى روايت كرده ، مىگويد : پدرم با عمويم دربارهء چهار روزى كه در سال روزه مىگيرند اختلاف نظر پيدا كردند ،
هامش
( 1 ) - تهذيب : 4 / 305 .
( 2 ) - همان 4 / 330