خداوندا ! كمر ستمگران را بشكن و ريشهء دروغگويان را قطع كن و تهمت زنندگان را كه به هنگام تلاوت آيات قرآنى گويند : اين سخنان افسانههاى پيشينيان است مورد خشم خود قرار ده و وعدهات را براى من مسلم گردان زيرا كه وعدهء تو تخلفناپذير است . و فرج هر درخواست كنندهء فرج را تعجيل فرما ! چرا كه تو به يقين براى بندگان در كمين گاهى ! من از هر شبهه كه متوجهم شود و از هر دلى كه از معرفت تو محروم باشد و جانى كه به هنگام سختى ناسپاسى كند به تو پناه مىبرم ، و از آنكه عدالت را به زبان توصيف كند ولى در عمل بر خلاف آن رفتار كند و از آنكه ( به ظاهر ) طالب حق است اما از صفات حق روگردان است و از آن كه مرتكب گناه شده و در اثر گناه واژگونه است و از چهرهاى كه به هنگام ريزش نعمت درهم كشيده است و از تمام اينها و نظاير اينها به تو پناه مىبرم چرا كه تو دانا و حكيمى . » . « 1 »
نفرين مظلوم بر ظالم
8 - ابن طاووس از ابوالروح نسائى از قول ابوالحسن علي بن محمّد عليهما السلام نقل كرده است كه پس از حمد و ثناى خدا بر متوكّل نفرين كرد و گفت :
« خدايا من و فلانى دو بنده از بندگان توايم » تا آخر دعا كه شرح آن خواهدآمد ، من اين دعا را به گونههاى ديگر نيز يافتم با اين توضيح كه از زرافه دربان متوكّل كه شيعه بود نقل كردهاند :
هامش
( 1 ) - مهج الدعوات : ص 61 .