3 - اربلى از ابن حمدون به نقل از موسى بن جعفر عليهما السلام آورده است ، فرمود : « علم مردم را در چهار چيز يافتم : نخست اينكه پروردگارت را بشناسى ، دوم بدانى كه تو را چگونه آفريده و دربارهء تو چه كرده است ، سوم اينكه بدانى از تو چه خواسته است و چهارم بدانى كه چه چيز تو را از دينت بيرون مىكند » . مقصود از اين چهار چيز اين است كه نخست خداشناسى كه خود يك لطف و واجب است ، دوم شناخت نعمتهايى كه درباره تو فراهم كرده و بهخاطر آنها شكرگزارى و بندگى بر تو تعيين شده است . سوم اينكه بدانى در آنچه انجام آن را بر تو واجب و لازم دانسته چه هدفى داشته است تا آنها را درحدى كه از تو خواسته انجام دهى و بدان وسيله سزاوار پاداش گردى . چهارم اينكه بشناسى چه چيز تو رااز طاعت خدا بيرون مىسازد تا از آن دورى كنى . « 1 »
4 - مجلسى از نوادر راوندى به اسناد خودش ازموسى بن جعفر به نقل از پدرانش عليهم السلام از قول پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم آورده است ، فرمود : « در زندگى خيرى نيست مگر براى شنوندهء پذيرا يا دانشمند گويا » . « 2 »
5 - همو با همين اسناد مىگويد : رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرموده است :
« چهار چيز براى هر عاقل و خردمند از امّت من لازم است . پرسيدند : يا رسول اللَّه ! آن چهار چيز كدام است ؟ فرمود : گوش دادن و شنوايى دانش ، بهخاطر سپردن آن ، پخش و انتشار آن در نزد اهلش و عمل كردن به آن » . « 3 »
هامش
( 1 ) - كشف الغمه : 2 / 255 .
( 2 ) - بحارالأنوار : 1 / 168 .
( 3 ) - همان .