جاروديه به او نسبت دارند و در « الفهرست » مىنويسد : او اصلى در كتاب تفسير از قول امام باقر عليه السلام دارد .
نجاشى مىگويد : ابوالجارود زيادبن منذر همدانى الخارفى نابينا ، ابن عبدون به نقل از علي بن محمّد ، از قول علي بن حسين و او از حرب بن حسن از قول محمّدبن سنان آورده است مىگويد : ابوالجارود به من گفت :
من نابينا به دنيا آمدم و هرگز دنيا را نديدهام .
وى از اصحاب امام باقر و امام صادق عليهما السلام بوده است ولى پس از قيام زيد تغيير مذهب داد .
كشى در رجال خود مىنويسد : نقل است كه ابوالجارود را سرحوب مىگفتند و سرحوبيّه از فرقهء زيديّه به او منسوبند ؛ اين نام را امام باقر عليه السلام به او داد . و خاطر نشان كرده است كه سرحوب نام شيطان نابينايى است كه مقيم درياست و ابوالجارود نابيناى از چشم و هم كوردل بود .
اسحاق بن محمّد بصرى به نقل از محمّدبن جمهور از قول موسىبن بشّار و شاء از ابونصر نقل كرده ، مىگويد : ما خدمت امام صادق عليه السلام بوديم ، كنيزى به همراه خمچهاى از آنجا عبور كرد امام صادق عليه السلام فرمود : خداى عزّوجلّ دل ابوالجارود را وارونه كرده است همان طورى كه اين كنيز اين خمچه را واژگون كرده است ، گناه من نيست !
( مؤلّف ) مىگويم : در رجال كشى روايات ديگرى دليل بر انتقاد ونكوهش و بدعقيدتى او وجود دارد . وى روايات زيادى از امام باقر عليه السلام دارد كه در بخش عقل - اختلاف عقلها - به شمارهء ( 2 ) و بخش توحيد - نهى از جدال دربارهء خدا - به شمارهء ( 13 ) و بخش امامت امام با چهار ويژگى
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٩