به شمارهء ( 1 ) نقل شد .
در بخش جنازهها - هنگام مرگ ، به شماره ( 6 ) تلقين ميّت به شمارهء ( 3 ) نماز ميّت به شمارهء ( 9 - 22 ) ذبح الموت به شمارهء ( 1 ) و بخش نوادر به شمارهء ( 23 - 33 - 63 - 72 - 91 - 94 - 99 - 106 ) ذكر كرديم .
39 - ابوبكر ، در سند حديث همين طور آمده است و در بين راويان ابوبكر زياد است وى دو حديث از امام باقر عليه السلام در بخش طهارت - غسل ها به شمارهء ( 7 ) و نماز - نماز استحبابى - به شمارهء ( 6 ) دارد .
40 - ابوبكر حضرمى ، برقى در كتاب رجال خود او را از اصحاب امام باقر عليه السلام شمرده و مىگويد : ابوبكر احمدبن محمّد حضرمى ، كشى مىنويسد : علي بن محمّدبن قتيبهء قتيبى به نقل از فضلبن شاذان از قول پدرش از محمّدبن جمهور از بكاربن ابوبكر حضرمى آورده است ، مىگويد : ابوبكر و علقمه بر زيدبن على عليه السلام وارد شدند ، علقمه از پدرم بزرگتر بود ؛ يكى از آنها طرف راست و ديگرى طرف چپ او نشستند . به آنها چنين رسيده بود كه امام آن نيست كه در خانه بنشيند بلكه امام كسى است كه شمشير خود را بركشد ! ابوبكر كه با جرأتتر از علقمه بود گفت : يا اباالحسن ( كنيهء جناب زيد ) بفرماييد آيا علي بن ابىطالب عليه السلام امام بود در حالى كه خانه نشين بود يا امام نبود تا وقتى كه قيام كرد و شمشير از نيام برآورد ؟
مىگويد : زيد ساكت ماند و پاسخ او را نداد ولى او سه مرتبه همين سؤال خود را تكرار كرد او هيچ پاسخى نداد ! ابوبكر گفت : اگر علي بن ابىطالب عليه السلام امام بود كه پس از وى نيز جايز است امامى خانهنشين باشد و اگر امام نبود در حالى كه خانه نشين بود پس شما به چه دليل در
مسند الإمام الباقر (ع) (مسند امام باقر ع) (فارسى) — صفحة 257
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٧